COVID-19 Szczepionkowe fakty

[ View information about COVID-19 in English ]

Szczepionka chroni przed COVID-19. COVID-19 może prowadzić do powikłań i śmierci, niezależnie od wieku chorego. Nawet osoby, które już chorowały na COVID-19 powinny się zaszczepić, ponieważ zmniejsza to ryzyko ponownego zakażenia COVID-19 i może zapobiec zarażeniu innych osób.

Zaszczepienie się może również pozwolić chronić osoby przebywające wokół, szczególnie osoby, które nie mogą się zaszczepić, na przykład dzieci. Szczepienia, wraz z innymi środkami zapobiegawczymi, mogą pomóc nam zakończyć stan zagrożenia dla zdrowia publicznego związany z COVID-19.

Poniżej znajdują się informacje o szczepionkach, w tym o ich działaniu, kiedy i gdzie się zaszczepić oraz czego można się spodziewać po zaszczepieniu.

Opracowanie szczepionki i pozwolenie na jej użycie

Tworzenie i testowanie

Szczepionki na COVID-19 przeszły te same etapy opracowywania, co inne szczepionki: zostały opracowane i przetestowane w laboratorium, a następnie przeszły badania kliniczne ściśle monitorowane przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration, FDA).

Badania kliniczne polegają na testowaniu szczepionki u ludzi w celu sprawdzenia, czy jest ona bezpieczna i skuteczna. Każda ze szczepionek przeciw COVID-19 została przetestowana na dziesiątkach tysięcy osób o różnej płci, wieku, rasie i pochodzeniu etnicznym, które zgłosiły się na ochotnika do udziału w badaniach klinicznych.

Harmonogram produkcji

W opracowywanie szczepionek przeciw COVID-19 zaangażowane były bezprecedensowe środki. Wydano miliardy dolarów, a setki naukowców z całego świata od wiosny 2020 roku nieprzerwanie pracowało nad opracowaniem szczepionek. Naukowcy korzystali z wieloletnich badań nad innymi szczepionkami, w tym nad szczepionkami przeciwko innym koronawirusom.

Rząd federalny zapewnił specjalne fundusze, aby umożliwić opracowanie, testowanie i produkcję szczepionek w tym samym czasie. Pozwoliło to firmom na rozpoczęcie produkcji szczepionek jeszcze przed dopuszczeniem ich do użytku. Rząd federalny, stanowe i lokalne wydziały zdrowia oraz usługodawcy opieki zdrowotnej od miesięcy pracowali nad planami przechowywania, dystrybucji, dostaw szczepionki i innymi elementami logistyki. Celem było dostarczenie i podanie szczepionek niezwłocznie po dopuszczeniu ich do użytku.

Pozwolenie na użycie w nagłych przypadkach

W nagłej sytuacji FDA może zezwolić na stosowanie szczepionek (i innych metod leczenia) poprzez wydanie Pozwolenia na użycie w sytuacji wyjątkowej (Emergency Use Authorization, EUA). EUA przyznano zarówno szczepionkom firmy Pfizer, jak i Moderna.

Wszystkie szczepionki, którym przyznano EUA, muszą przejść takie same badania kliniczne, jak wszystkie inne szczepionki. FDA może przyznać EUA tylko wtedy, gdy dowody zdecydowanie świadczą o tym, że korzyści wynikające ze szczepienia przewyższają ryzyko dla pacjentów.

FDA oczekuje również, że producenci, których szczepionki przeciw COVID-19 otrzymały pozwolenie w ramach EUA, będą kontynuować badania kliniczne w celu uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa i skuteczności oraz ubiegać się o zatwierdzenie na dopuszczenie do obrotu (rejestrację szczepionki).


Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionek

Dowody na bezpieczeństwo i jego monitorowanie

Badania kliniczne wykazały, że szczepionki, które otrzymały pozwolenie są bezpieczne. Badania obejmowały testowanie szczepionki na dziesiątkach tysięcy ochotników. Proces był ściśle monitorowany przez FDA i inne organizacje.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa szczepionek:

  • FDA dokonała przeglądu planów i protokołów badań klinicznych, aby upewnić się, że procedury spełniają najwyższe wymagania naukowe i etyczne.

  • Badania kliniczne były ściśle monitorowane przez komisje ds. monitorowania bezpieczeństwa danych złożone między innymi z zewnętrznych ekspertów (personel medyczny, etycy, statystycy, rzecznicy pacjentów).

  • Naukowcy i specjaliści medyczni z FDA ocenili wszystkie dostępne informacje, aby zdecydować, czy szczepionki powinny otrzymać pozwolenie na użycie.

  • Kilka agencji i organizacji federalnych nadal monitoruje bezpieczeństwo podawanych szczepionek.

Śledzenie reakcji alergicznych/działań niepożądanych

Świadczeniodawcy opieki zdrowotnej są zobowiązani do zgłaszania określonych zdarzeń niepożądanych po szczepieniu do krajowego systemu raportowania o niepożądanych odczynach poszczepiennych (Vaccine Adverse Event Reporting System, VAERS), zarządzanego przez CDC i FDA.

Można również samodzielnie zgłaszać działania niepożądane lub inne reakcje do VAERS online lub dzwoniąc pod numer 800-822-7967.

CDC stworzyło również aplikację na smartfony o nazwie V-safe, dzięki której można zgłaszać działania niepożądane szczepionki.

Skuteczność

Obie szczepionki są bardzo skuteczne.

W badaniach klinicznych wykazano, że szczepionka firmy Pfizer ma 95% skuteczność, a szczepionka firmy Moderna 94% skuteczność w ochronie uczestników badania przed zachorowaniem na COVID-19. Oznacza to, że co najmniej dziewięć na 10 osób zaszczepionych podczas badań klinicznych było chronionych przed chorobą.

Wykazano, że obie szczepionki są bezpieczne i skuteczne we wszystkich grupach płci, wieku, rasy i pochodzenia etnicznego uczestniczących w badaniach klinicznych.

Porażenie Bella

Spośród dziesiątek tysięcy osób, które otrzymały jedną z dwóch szczepionek podczas badań klinicznych, u kilku doszło do porażenia Bella (paraliż twarzy). Jednak FDA nie ustaliła, aby przypadki te były spowodowane przez szczepionki. Częstość występowania porażenia Bella obserwowana podczas badań klinicznych nie była wyższa niż oczekiwana w populacji ogólnej.

Osoby, u których wystąpiło porażenie Bella mogą się zaszczepić. Osoby, które przeszły porażenie Bella i mają pytania dotyczące szczepienia powinny porozmawiać ze swoim lekarzem.

Guillaina-Barrégo

Nie odnotowano przypadków zespołu Guillaina-Barrégo po szczepieniu wśród uczestników badań klinicznych firmy Pfizer lub Moderna. Osoby, u których wystąpił zespół Guillaina-Barrégo mogą się zaszczepić.

Osoby, u których wystąpił zespół Guillaina-Barrégo i mają pytania dotyczące szczepienia powinny porozmawiać ze swoim lekarzem.

Płodność

Nie stwierdzono, aby kobiety, które przeszły COVID-19 miały problemy z bezpłodnością, nie oczekuje się więc, aby było to problemem po szczepieniu. Osoby, które obecnie starają się zajść w ciążę lub planują to przyszłości mogą się zaszczepić. Szczepionki są monitorowane i testowane przed i po wydaniu pozwolenia na ich użycie. Nie ma dowodów na to, aby problemy z płodnością były działaniem niepożądanym szczepionek przeciw COVID-19 lub jakichkolwiek innych szczepionek.

Twierdzenia o niepłodności są oparte na niezrozumieniu nauki. Szczepionki przeciw COVID-19 - podobnie jak wiele innych szczepionek - działają w ten sposób, że uczą organizm wytwarzania przeciwciał do walki z wirusem. Obawy związane z niepłodnością opierają się na założeniu, że przeciwciała zaatakują białko w łożysku, które ma kilka cech wspólnych z białkiem występującym w wirusie COVID-19. Jednak te dwa białka są bardzo różne, a nasz układ odpornościowy jest wystarczająco inteligentny, aby odróżnić. Obecnie nie ma dowodów na to, że przeciwciała te będą powodowały jakiekolwiek problemy w ciąży, w tym dotyczące rozwoju łożyska.

Szczepionka nie może wywołać zachorowania na COVID-19

Ani szczepionka firmy Pfizer, ani firmy Moderna nie zawierają wirusa powodującego COVID-19. Szczepionki nie mogą spowodować zachorowania na COVID-19.


Składniki szczepionki i sposób ich działania

Szczepionki zawierające informacyjny RNA (messenger RNA, mRNA)

Zarówno szczepionka firmy Pfizer, jak i Moderny, jest szczepionką zawierającą informacyjny RNA (mRNA). mRNA to cząsteczka zawierająca instrukcje wytwarzania białek. Są to pierwsze szczepionki mRNA, które uzyskały pozwolenie na użycie, jednak technologia ta jest badana od ponad 30 lat.

Szczepionki mRNA działają w następujący sposób:

  1. Wytwarzane białka pobudzają organizm do wytwarzania przeciwciał (specjalnych białek walczących z określoną infekcją) i innych mechanizmów obronnych.

  2. The proteins produced trigger the body to make antibodies (special proteins that fight against a specific infection) and other defenses.

  3. Następnie mRNA jest rozkładane i niszczone przez organizm.

  4. Jeśli zaszczepiona osoba zostanie narażona na COVID-19, organizm będzie w stanie rozpoznać wirusa i wytworzyć przeciwciała oraz inne mechanizmy obronne do walki z wirusem.

Krótko mówiąc, mRNA jest podobne do wiadomości e-mail, która jest wysyłana do organizmu razem z instrukcjami, jak rozpoznać i zniszczyć wirusa. Organizm wykorzystuje te instrukcje, a następnie całkowicie usuwa wiadomość e-mail.

mRNA nie oddziałuje ani nie zmienia DNA osoby szczepionej.

Składniki

Oprócz mRNA szczepionki zawierają tylko następujące rodzaje składników:

  • Lipidy: lipidy to cząsteczki tłuszczu, które nie rozpuszczają się w wodzie. Otaczają mRNA, chroniąc je, aby nie rozpadło się, zanim dostanie się do komórek. Przykładem lipidu zawartego w szczepionce jest glikol polietylenowy.

  • Sole, kwas octowy i aminy: wszystkie te składniki służą do ochrony komórek poprzez utrzymywanie pH (poziomu kwasowości) szczepionki na poziomie zbliżonym do pH organizmu. Szczepionka firmy Pfizer zawiera cztery sole, w tym sól kuchenną. Szczepionka firmy Moderna zawiera kwas octowy (rodzaj kwasu występującego w occie), jedną sól i dwa związki organiczne pochodzące z amoniaku zwane aminami.

  • Cukier: cukier pomaga zapobiegać sklejaniu się lipidów lub ich przyklejaniu się do ścianek fiolki ze szczepionką.

Szczepionki nie zawierają:

  • Antybiotyków
  • Produktów krwiopochodnych
  • Najczęściej zadawane pytania (DNA)
  • Tkanki płodu
  • Żelatyny
  • Glutenu
  • Rtęci
  • Mikrochipów
  • Wieprzowiny ani innych produktów pochodzenia zwierzęcego
  • Wirusa powodującego COVID-19

Zobacz pełną listę składników szczepionki firmy Pfizer (PDF) and the Szczepionki firmy Moderna (PDF).

Jak długo działają szczepionki

Nie wiadomo jeszcze, jak długo szczepionki będą chronić przed COVID-19. Istnieje możliwość, że konieczne będzie szczepienie się co roku, podobnie jak w przypadku szczepionki przeciw grypie, lub konieczne będzie podanie dodatkowego szczepienia lub szczepienia przypominającego, podobnie jak w przypadku szczepionki przeciw tężcowi. Możliwe jest również, że po pierwszych dwóch dawkach nie będzie potrzebna żadna dodatkowa szczepionka.

Dalsze badania i czas pokażą nam, jak długo utrzymuje się ochrona zapewniana przez szczepionki i czy mogą być potrzebne dodatkowe dawki. W dalszym ciągu monitorowany będzie stan uczestników badań klinicznych i wraz z upływem czasu dowiemy się więcej dzięki milionom osób zaszczepionych na całym świecie.

Wpływ na przenoszenie choroby

Badania kliniczne wykazały, że zarówno szczepionka firmy Pfizer, jak i firmy Moderna skutecznie zapobiega objawom COVID-19 i ciężkiemu przebiegowi COVID-19.

Potrzebne są dalsze badania, aby sprawdzić, czy szczepionki zapobiegają zarażeniu się i rozprzestrzenianiu wirusa.

Odporność zbiorowiskowa

Odporność zbiorowiskowa występuje wtedy, gdy wystarczająca liczba osób w populacji nabędzie odporność (ochronę) przeciwko chorobie zakaźnej i dzięki temu dalsze rozprzestrzenianie choroby jest mało prawdopodobne. W rezultacie nawet osoby niezaszczepione są narażone na mniejsze ryzyko infekcji. Odsetek populacji, który musi mieć odporność, aby osiągnąć odporność zbiorowiskową, jest różny dla różnych chorób.

W przypadku COVID-19 specjaliści nie wiedzą jeszcze, jaki procent populacji musiałby zostać zaszczepiony, aby uzyskać odporność zbiorowiskową. Jednak nawet zanim osiągniemy odporność zbiorowiskową, zaszczepienie dużej liczby osób zmniejszy liczbę tych, którzy zachorują i będą hospitalizowani lub umrą z powodu COVID-19.

Nowe warianty/szczepy wirusa

To, że wirus mutuje (zmienia się) w czasie i pojawiają się nowe warianty jest zupełnie normalne. Zidentyfikowano kilka wariantów wirusa wywołującego COVID-19. Wydaje się, że niektóre z nich rozprzestrzeniają się łatwiej i szybciej niż inne, co może prowadzić do zwiększenia liczby przypadków COVID-19.

Oczekuje się, że szczepionki będą chronić przed wykrytymi dotychczas pojawiającymi się wariantami, chociaż dane te są bardzo wstępne. Naukowcy pracują nad uzyskaniem dalszych informacji o tych wariantach i ich wpływie na szczepionki.


Kryteria kwalifikujące do szczepienia

Osoby obecnie kwalifikujące się do szczepienia

Szczepionki przeciw COVID-19 będą prawdopodobnie dostępne dla większości nowojorczyków do połowy 2021 roku. Dopóki nie będzie dostępnej wystarczającej liczby szczepionek, osoby z grupy podwyższonego ryzyka zachorowania na COVID-19 lub ciężkiego przebiegu COVID-19 mają pierwszeństwo w szczepieniach.

Stan Nowy Jork określa grupy priorytetowe oraz harmonogram dystrybucji dla całego stanu. Ustalanie grup priorytetowych opiera się na wytycznych wydanych przez Komitet Doradczy CDC ds. Szczepień Ochronnych.

Pełną listę lista osób, które już teraz mogą się zaszczepić udostępniono na stronie „COVID-19: Vaccine Eligibility” (COVID-19: kryteria kwalifikujące do szczepienia).

Status imigracyjny nie ma znaczenia

Szczepionki przeciw COVID-19 są dostępne dla osób o dowolnym statusie imigracyjnym. Status imigracyjny nie ma żadnego znaczenia i osoby czekające na szczepienie nie będą o to pytane w punkcie szczepień.

Zaszczepienie się przeciw COVID-19 nie jest uważane za świadczenie publiczne zgodnie z zasadami udzielania opieki z funduszy publicznych (zasada obciążenia publicznego). Zaszczepienie się nie wpłynie negatywnie na wniosek imigracyjny osoby zaszczepionej i rodziny.

Ograniczenia wiekowe i dostępność dla dzieci

Szczepionkę można podawać osobom w wieku co najmniej 16 lat.

Osoby w wieku 16 i 17 lat mogą otrzymać tylko szczepionkę firmy Pfizer, ponieważ szczepionka firmy Moderna uzyskała pozwolenie na użycie tylko u osób w wieku 18 lat i starszych. Szczepienie osób w wieku 16 i 17 lat wymaga zgody samego dziecka i jego rodziców.

Firmy Pfizer i Moderna niedawno rozpoczęły badania nad bezpieczeństwem stosowania swoich szczepionek u dzieci. Jeśli szczepionka okaże się bezpieczna i skuteczna u dzieci, FDA może wydać pozwolenie na jej stosowanie u dzieci. Prawdopodobnie nastąpi to najwcześniej w połowie lub pod koniec roku 2021.


Historia chorób i względy kliniczne

Alergie

Większość alergii nie stanowi problemu przy szczepieniu przeciw COVID-19. Osoby, u których wystąpiły reakcje alergiczne niezwiązane ze szczepionkami lub lekami do wstrzykiwań - takie jak alergie pokarmowe, na antybiotyki lub inne leki przyjmowane doustnie, sierść zwierząt domowych, jad, roztocza, pyłki, pleśń, dym papierosowy lub lateks - lub u których w rodzinie występowały reakcje alergiczne, mogą się zaszczepić.

W przypadku wystąpienia w przeszłości poważnej reakcji alergicznej (takiej jak anafilaksja) na dowolny czynnik, należy poinformować o tym osobę wykonującą szczepienie, aby mogła dokładniej monitorować stan pacjenta.

Przy podejmowaniu decyzji o szczepieniu należy wziąć pod uwagę następującą historię reakcji alergicznych:

  • Osoby, u których świadczeniodawca opieki zdrowotnej zdiagnozuje natychmiastową reakcję alergiczną o dowolnym nasileniu na dowolny składnik szczepionki mRNA (w tym glikol polietylenowy lub polisorbat), nie powinny zostać zaszczepione.

  • Osoby, u których świadczeniodawca opieki zdrowotnej zdiagnozuje natychmiastową reakcję alergiczną o dowolnym nasileniu po podaniu pierwszej dawki szczepionki przeciw COVID-19, nie powinny zostać zaszczepione. Świadczeniodawca opieki zdrowotnej może skierować taką osobę do specjalisty w zakresie alergii i immunologii w celu zapewnienia dalszej opieki i porady.

  • • Osoby, u których wystąpiła wcześniej reakcja alergiczna na inną szczepionkę lub lek podawany w zastrzykach, przed szczepieniem powinny porozmawiać ze swoim lekarzem. Osoby, które zdecydują się na zaszczepienie, powinny poinformować o tym lekarza wykonującego szczepienie, aby po podaniu szczepionki można było uważnie monitorować ich stan.

Osoby chore obecnie na COVID-19

Osoby, które wiedzą, że obecnie chorują na COVID-19 lub mają objawy COVID-19, powinny poczekać, aż wyzdrowieją i zakończą izolację, aby nie narażać na zakażenie innych osób w punkcie szczepień.

Oznacza to, że nie należy się szczepić do czasu spełnienia wszystkich następujących warunków:

  • Upłynęło co najmniej 10 dni od pojawienia się objawów (lub, jeśli objawy nie wystąpiły, 10 dni od daty wykonania testu).
  • Przez ostatnie 24 godziny nie wystąpiła gorączka bez stosowania leków obniżających gorączkę.
  • Jeśli objawy występowały, ogólne objawy uległy poprawie.

Osoby, które przeszły COVID-19

Na COVID-19 można zachorować kilka razy. W związku z tym, nawet osoby które chorowały już na COVID-19, powinny się zaszczepić. Ponadto, szczepionka może również wzmocnić ochronę, którą już wytworzył organizm.

Nie ma dowodów na to, że przechorowanie COVID-19 spowoduje niekorzystną reakcję na szczepionkę.

Niedawne narażenie na COVID-19

Osoby, które miały ostatnio bliski kontakt z osobą chorą na COVID-19 (w odległości 6 stóp przez co najmniej 10 minut w ciągu 24 godzin), powinny poczekać z zaszczepieniem do momentu zakończenia 10-dniowej kwarantanny licząc dni od dnia ostatniego narażenia.

Inne szczepienia

Szczepionkę przeciw COVID-19 należy podawać co najmniej 14 dni przed lub po podaniu dowolnej innej szczepionki.

Każdy powinien zaszczepić się zarówno przeciw grypie, jak i przeciw COVID-19.

Ciąża lub karmienie piersią

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią mogą zdecydować się na szczepienie.

Istnieje niewiele danych na temat bezpieczeństwa szczepionek przeciw COVID-19 u kobiet w ciąży, ponieważ kobiety w ciąży nie brały udziału w badaniach klinicznych, z wyjątkiem kilku, które były w ciąży i nie wiedziały o tym lub zaszły w ciążę później.

Podobnie, kobiety karmiące piersią nie były włączane do badań klinicznych. Jednak dane sugerują, że COVID-19 nie jest przenoszony przez mleko matki, a szczepionki mRNA nie są uważane za zagrożenie dla karmionego piersią niemowlęcia.

Kobiety starające się o zajście w ciążę mogą się zaszczepić i po szczepieniu nie muszą unikać zajścia w ciążę.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny omówić kwestię szczepienia ze swoim lekarzem.

Choroba autoimmunologiczna/obniżona odporność i choroby współwystępujące

People who have an autoimmune disease or are otherwise immunocompromised (such as from cancer treatment or other medicine) may choose to be vaccinated. However, people who are immunocompromised were not part of the clinical trials, so there is no data on vaccine safety or effectiveness for this group.

Ogólnie rzecz biorąc, osoby z przewlekłymi chorobami współwystępującymi i innymi schorzeniami mogą zostać zaszczepione. W badaniach klinicznych uczestniczyło wiele osób ze schorzeniami współwystępującymi i nie stwierdzono żadnych problemów.

Osoby mające wątpliwości dotyczące choroby współistniejącej lub z obniżoną odpornością powinny porozmawiać o szczepieniu ze swoim lekarzem.


Szczepienie

Lokalizacje

Niektóre osoby, na przykład wielu pracowników służby zdrowia i służb pierwszej pomocy, mogą uzyskać szczepienie poprzez swojego pracodawcę. Osoby, które mieszkają lub pracują w placówce zamieszkania grupowego, na przykład w domu opieki, mogą zostać zaszczepione na miejscu.

Szczepionki są również dostępne w niektórych szpitalach, lokalnych przychodniach i aptekach, a także w prowadzonych przez miasto punktach szczepień zlokalizowanych w całym mieście. W wielu punktach, w tym we wszystkich prowadzonych przez miasto, wymagane jest umówienie się na wizytę. Liczba wizyt jest ograniczona ze względu na dostawy szczepionek, należy więc często sprawdzać, czy istnieje możliwość umówienia się.

Punkt szczepień można znaleźć:

  • na stronie „NYC Vaccine Finder” (Wyszukiwanie szczepionek w NYC). Można wyszukiwać według adresu, kodu pocztowego lub aktualnej lokalizacji.

  • Osoby potrzebujące pomocy w umówieniu się na wizytę w prowadzonym przez miasto punkcie szczepień powinny zadzwonić pod numer 877-829-4692 i nacisnąć 1, gdy zostaną o to poproszone.

Osoby, które nie spełniają obecnie kryteriów kwalifikujących do szczepienia nie powinny umawiać się na wizytę.

Przed szczepieniem nie jest wymagane badanie diagnostyczne/badanie na obecność przeciwciał

Przed szczepieniem nie trzeba wykonywać testu na zakażenie COVID-19.

Nie trzeba również wykonywać testu na obecność przeciwciał, który sprawdza, czy pacjent chorował wcześniej na COVID-19. Zaleca się wykonanie szczepienia u osób, które wcześniej chorowały na COVID-19, nawet jeśli mają dodatni wynik na obecność przeciwciał. Możliwe jest ponowne zarażenie się COVID-19, a szczepienie może wzmocnić naturalną odporność.

Za szczepienie nie trzeba płacić i nie jest wymagany numer ubezpieczenia społecznego

Szczepionka jest bezpłatna dla wszystkich osób. Do zaszczepienia się nie będzie wymagane podanie numeru ubezpieczenia społecznego.

Nawet osoby nieposiadające ubezpieczenia zdrowotnego nie zostaną obciążone kosztami szczepienia. Osoby posiadające ubezpieczenie powinny mieć przy sobie kartę ubezpieczeniową. Świadczeniodawca zapewniający szczepionkę może obciążyć firmę ubezpieczeniową osoby zaszczepionej, jednak sama osoba otrzymująca szczepienie nie poniesie kosztów współpłatności ani innych opłat.

W przypadku usiłowania obciążenia opłatą osoby szczepionej lub żądania informacji o jej karcie kredytowej lub podania numeru ubezpieczenia społecznego, istnieje możliwość oszustwa i należy udać się na szczepienie gdzie indziej.

Oszustwa lub nadużycia dotyczące szczepionek można zgłaszać online do prokuratora generalnego NYS (należy wybrać opcję „File a Complaint” (Złóż skargę)). Można również zadzwonić pod numer 833-829-7226 lub wysłać e-mail na adres stopvaxfraud@health.ny.gov.

Potwierdzenie kwalifikowalności

Zgłaszając się na szczepienie należy przedstawić potwierdzenie kwalifikowalności.

Przed szczepieniem należy wypełnić internetowy Formularz szczepienia przeciw COVID-19 w NYS, zawierający samopoświadczenie o spełnieniu kryteriów kwalifikujących do szczepienia.

Więcej informacji na temat tego, co należy zrobić, aby udowodnić uprawnienie do zaszczepienia się.

Przygotowanie do wizyty, podczas której odbędzie się szczepienie

Przed szczepieniem nie trzeba robić nic specjalnego. W przypadku wystąpienia dowolnych objawów COVID-19 lub złego samopoczucia należy zmienić termin wizyty.

Należy pamiętać, aby w czasie wizyty mieć zasłonięty nos i usta i przynieść ze sobą:

  • Kartę ubezpieczeniową, jeśli się ją posiada
  • Dokumenty potwierdzające kwalifikowalność do szczepienia (opisane powyżej)
  • Kartę szczepień (tylko wizyta podania drugiej dawki)

Sposób podania szczepionki

Szczepionki przeciw COVID-19 to szczepionki domięśniowe. Podaje się je przez zastrzyk w ramię, podobnie jak szczepionki przeciw grypie, odrze, tężcowi i wiele innych. Zarówno szczepionki firmy Pfizer, jak i Moderna wymagają podania dwóch dawek w odstępie kilku tygodni.

Wybór szczepionki

Szczepionki firmy Pfizer i Moderna są podobne i potwierdzono, że obie są bezpieczne i skuteczne. Obie są szczepionkami są szczepionkami mRNA, zawierają podobne rodzaje składników, wymagają podania dwóch dawek i mogą powodować łagodne do umiarkowanych działania niepożądane.

Kluczową różnicą między szczepionkami jest to, że szczepionka firmy Pfizer uzyskała pozwolenie na użycie u osób w wieku co najmniej 16 lat, podczas gdy szczepionka firmy Moderna uzyskała pozwolenie na użycie u osób w wieku co najmniej 18 lat. Poza tym, główne różnice między szczepionkami dotyczą sposobu ich przechowywania i dystrybucji. Punkty szczepień zazwyczaj mają tylko jedną z dwóch szczepionek.

Podanie drugiej dawki

Obie dawki szczepionki podawanej jednej osobie powinny być tej samej firmy. Osoby, które otrzymają szczepionkę firmy Pfizer, powinny otrzymać drugą dawkę szczepionki firmy Pfizer 21 do 42 dni po podaniu pierwszej dawki. Osoby, które otrzymają szczepionkę firmy Moderna, powinny otrzymać drugą dawkę szczepionki firmy Moderna 28 do 42 dni po podaniu pierwszej dawki. Drugiej dawki nie należy przyjmować wcześniej niż jest to zalecane.

W przypadku braku możliwości przyjęcia drugiej dawki w zalecanym odstępie czasu, należy przyjąć ją jak najszybciej po tym terminie. Drugą dawkę należy przyjąć bez względu na to ile czasu upłynęło od przyjęcia pierwszej dawki. W razie przyjęcia drugiej dawki po zalecanym terminie, nadal potrzebne będą tylko dwie dawki.

Stan Nowy Jork wymaga, aby pierwszą i drugą dawkę przyjmować w tym samym punkcie.

Karta szczepienia

Po podaniu pierwszej dawki osoba zaszczepiona otrzyma kartę, na której podane będzie jej imię i nazwisko, data urodzenia, informacje o podanej szczepionce oraz miejscu i dacie jej otrzymania. Karta szczepień stanowi ważną dokumentację medyczną. Należy ją przechowywać w bezpiecznym miejscu i wykonać kserokopię lub zrobić zdjęcie na wypadek zgubienia.

Należy przynieść ją ze sobą na drugie szczepienie. Nawet w razie nie przyniesienia karty na wizytę lub zgubienia jej, będzie można zostać zaszczepionym. Świadczeniodawca zapewniający szczepienie może sprawdzić imię i nazwisko pacjenta w komputerze, aby zweryfikować pierwsze szczepienie.

W przypadku zgubienia karty zaświadczenie o szczepieniu można uzyskać w „Citywide Immunization Registry” (Miejskiego Rejestru Szczepień). Rejestr zawiera dokumentację osób zaszczepionych w NYC oraz część dokumentacji mieszkańców NYC zaszczepionych poza miastem.

Osoby posiadające kartę IDNYC mogą uzyskać dostęp do własnej dokumentacji szczepienia (i dokumentacji swoich nieletnich dzieci) na stronie internetowej „My Vaccine Record” (Moja dokumentacja szczepień). W przypadku osób nieposiadających karty IDNYC, ich świadczeniodawca opieki zdrowotnej powinien móc uzyskać dostęp do ich dokumentacji i wydrukować ją.

Możliwe działania niepożądane

Większość osób zgłasza pewne działania niepożądane szczepionek, które zwykle wskazują na to, że organizm buduje ochronę. Częste działania niepożądane to bolesność lub obrzęk ramienia, w które podano zastrzyk, bóle głowy, bóle ciała, zmęczenie i gorączka. Drugą dawką należy przyjąć nawet, jeśli po pierwszym zastrzyku wystąpiły działania niepożądane, chyba że świadczeniodawca opieki zdrowotnej zaleci, aby nie przyjmować drugiej dawki.

Działania niepożądane:

  • Ich nasilenie jest zwykle łagodne do umiarkowanego
  • Zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych trzech dni po szczepieniu (najczęściej dzień po szczepieniu) i utrzymują się przez około jeden do dwóch dni od wystąpienia
  • Częściej występują po drugiej dawce
  • Rzadziej występują u osób starszych

Niektóre objawy, takie jak kaszel, duszność, ból gardła oraz utrata smaku lub węchu, nie są reakcjami na szczepionkę. Objawy te mogą oznaczać, że przed szczepieniem lub wkrótce po nim pacjent zachorował na COVID-19 lub inną infekcję. W przypadku wystąpienia jednego z tych objawów należy wykonać test na COVID-19, zostać w domu i nie iść do pracy i szkoły, monitorować stan swojego zdrowia, a w razie potrzeby skontaktować się z lekarzem.

Szczepionka nie może spowodować zachorowania na COVID-19.

W celu złagodzenia bólu lub obrzęku w miejscu wstrzyknięcia należy w tym miejscu przyłożyć czysty, chłodny, wilgotny okład i używać lub wykonywać ćwiczenia ramieniem. Do świadczeniodawcy opieki zdrowotnej należy zadzwonić, jeśli występują działania niepożądane, które są niepokojące lub nie ustępują po kilku dniach albo jeśli zaczerwienienie lub bolesność w miejscu podania szczepionki nasila się po 24 godzinach.

Można również porozmawiać o zastosowaniu leków dostępnych bez recepty, takich jak paracetamol (Tylenol) lub ibuprofen (Advil), aby złagodzić ból lub dyskomfort.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych jest pomocne, ponieważ dzięki temu specjaliści ds. zdrowia publicznego mogą monitorować działanie szczepionki. Jest to szczególnie istotne w przypadku nowej szczepionki. Działania niepożądane można zgłaszać za pośrednictwem aplikacji V-safe na smartfonaudostępnionej przez CDC. Można je również zgłaszać online do CDC i Systemu raportowania o niepożądanych Systemu raportowania o niepożądanych odczynach (VAERS) lub dzwoniąc pod numer 800-822-7967.

Reakcje alergiczne są rzadkie

Na podstawie dostępnej obecnie wiedzy wiadomo, że reakcje alergiczne na szczepionkę są rzadkie.

Reakcje alergiczne zwykle rozpoczynają się w ciągu kilku minut do godziny po podaniu szczepionki. Do objawów ciężkiej reakcji alergicznej należą: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy i gardła, przyspieszone bicie serca, dotkliwa wysypka na całym ciele, zawroty głowy i osłabienie.

W razie podejrzenia u siebie ciężkiej reakcji alergicznej należy zadzwonić pod numer 911 lub udać się do najbliższego szpitala.


Po szczepieniu

Kiedy zaczyna się ochrona zapewniona przez szczepionkę

Mimo że pierwsza dawka zapewnia już pewną ochronę, szczepionki są skuteczniejsze po podaniu dwóch dawek. Pełną ochronę po szczepieniu uzyskuje się dopiero po upływie jednego do dwóch tygodni od podania drugiej dawki.

Wyniki testu na COVID-19

Szczepionki nie spowodują uzyskania dodatniego wyniku w teście diagnostycznym (wirusowym) w kierunku COVID-19. Szczepionka może jednak spowodować uzyskanie dodatniego wyniku w teście na obecność przeciwciał, ponieważ częściowo działanie szczepionek polega na nauczeniu organizmu wytwarzania przeciwciał przeciwko wirusowi, który powoduje COVID-19.

Dalej stosuj środki ochronne

Musimy zachować ostrożność, dopóki nie zaszczepi się więcej osób i nie zrozumiemy lepiej wpływu szczepionek na rozprzestrzenianie się COVID-19. Do tego czasu należy nadal stosować środki zapobiegawcze, nawet po zaszczepieniu:

  • Zostań w domu, jeśli źle się czujesz lub niedawno uzyskałeś(-aś) dodatni wynik testu na COVID-19.
  • Zachowuj dystans co najmniej 2 metrów (6 stóp) od innych osób.
  • Noś maskę na twarz.
  • Myj często ręce

Ochrona danych medycznych i osobowych

Dane osobowe podlegają ścisłej ochronie. Podstawowe informacje o osobach szczepionych (takie jak imię i nazwisko, adres, numer telefonu, data urodzenia, data szczepienia i podana szczepionka) zostaną udostępnione Wydziałowi Zdrowia NYC zgodnie z wymogami prawa, obowiązują jednak surowe przepisy, które zapewniają poufność informacji. Nie są gromadzone ani udostępniane informacje o numerze ubezpieczenia społecznego ani o statusie imigracyjnym.

Wydział Zdrowia NYC ma obowiązek przesłać dane o szczepieniach do CDC. CDC otrzymuje tylko informacje o dacie urodzenia, kodzie pocztowym, rasie, pochodzeniu etnicznym i płci zaszczepionych osób. Nie będziemy udostępniać żadnych innych danych osobowych, w tym imienia i nazwiska.


Wymagania dotyczące szczepień

Rząd i pracodawcy

Nie obowiązują żadne wymagania rządowe dotyczące zaszczepienia się przeciwko COVID-19.

Nie wiemy, czego mogą wymagać pracodawcy w zakresie szczepień.

Szkoły

Szczepionki nie są obecnie dopuszczone do stosowania u dzieci (z wyjątkiem szczepionki Pfizer, którą można podawać dzieciom w wieku 16 lat i starszym), szkoła nie można więc wymagać szczepienia. Nie wiemy jeszcze, jakie będą wymagania związane z uczęszczaniem do szkoły, jeśli szczepionki zostaną dopuszczone do stosowania u dzieci.

Dodatkowe informacje