COVID-19 Szczepionkowe fakty

No image, bold text reads: COVID-19 vaccines save lives. Get vaccinated.

[ View COVID-19 vaccine facts in English ]

Fakty na temat szczepień

Trzy szczepionki przeciwko COVID-19 są dostępne w USA – firmy Pfizer-BioNTech (Pfizer), Moderna i Johnson & Johnson/Janssen (Johnson & Johnson). Są one bezpieczne i bardzo skuteczne, zwłaszcza w zapobieganiu ciężkim zachorowaniom na COVID-19, hospitalizacji i zgonom. W Stanach Zjednoczonych bezpiecznie podano setki milionów dawek szczepionek przeciwko COVID-19.

Szczepionki te stanowią najlepszą dostępną obecnie ochronę przed COVID-19. Niezależnie od wieku i stanu zdrowia, zakażenie wirusem COVID-19 może prowadzić do hospitalizacji, długotrwałych problemów zdrowotnych i śmierci. Nawet po przebyciu COVID-19, należy się zaszczepić, ponieważ obniża to ryzyko ponownego zachorowania na COVID-19. Szczepienie pomaga również chronić osoby z Twojego otoczenia. Dotyczy to również osób, które nie mogą być szczepione, np. dzieci w wieku poniżej 5 lat.

Szczepienie

Osoby obecnie kwalifikujące się do szczepienia

Osoby w wieku 5 lat i starsze kwalifikują się do zaszczepienia się.

Trwają badania nad wszystkimi trzema szczepionkami, aby sprawdzić, czy są one bezpieczne i skuteczne dla młodszych dzieci.

Gdzie można się zaszczepić

Szczepionkę można otrzymać w wielu szpitalach, gminnych przychodniach i aptekach oraz w miejskich i stanowych punktach szczepień. W wielu z nich, w tym we wszystkich stanowych punktach szczepień, można zaszczepić się bez wcześniejszego umówienia się na wizytę, a w większości można umówić się na wizytę tego samego dnia. Możesz również skontaktować się ze swoim dostawcą usług medycznych lub lokalną apteką, aby sprawdzić, czy oferują szczepienia.

Punkt szczepień można znaleźć:

  • Na stronie „NYC Vaccine Finder” (Wyszukiwanie punktów szczepień w NYC).
  • Jeśli potrzebujesz pomocy w umówieniu się na wizytę w prowadzonym przez miasto punkcie szczepień, zadzwoń pod numer 877-829-4692 i naciśnij 1 po usłyszeniu polecenia.
  • Mieszkańcy NYC mogą również zaszczepić się za darmo w domu. Możesz zapisać się online lub zadzwonić pod numer 877-829-4692. Dowiedz się więcej o szczepieniach w domu.

Dostęp dla osób obłożnie chorych, niepełnosprawnych, starszych

Dla mieszkańców NYC w wieku 65 lat i starszych oraz osób niepełnosprawnych, które nie mają innego sposobu dotarcia do punktu szczepień, dostępny jest bezpłatny transport do i z punktu szczepień.

Wszyscy mieszkańcy NYC mogą również zaszczepić się w domu. Możesz zapisać się na szczepienie w domu online lub zadzwonić pod numer 877-829-4692.

Wiele punktów szczepień jest dostępnych dla osób niepełnosprawnych. Na stronie NYC Vaccine Finder, punkty dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych są oznaczone ikoną dostępności fizycznej obok adresu. Brak symbolu nie oznacza, że dany punkt nie jest dostosowany, a jedynie, że informacje o jego dostosowaniu nie są dostępne. Jeśli masz pytania dotyczącego dostosowania, najlepiej najpierw zadzwoń do danej placówki.

Odpowiedzi na często zadawane pytania dotyczące dostosowania punktów szczepień można znaleźć na stronie internetowej biura burmistrza ds. osób niepełnosprawnych.

W przypadku pytań lub pomocy w zorganizowaniu transportu lub szczepienia w domu, zadzwoń pod numer 877-829-4692.

Dostęp dla osób młodszych niż 18 lat

W chwili obecnej osoby w wieku od 5 do 17 lat mogą otrzymać tylko szczepionkę firmy Pfizer. Możesz wyszukać punkt oferujący szczepionkę Pfizer na stronie NYC Vaccine Finder. • Skontaktuj się również ze swoim usługodawcą opieki zdrowotnej, aby dowiedzieć się, czy oferuje szczepienia.

Rodzic lub opiekun musi wyrazić zgodę na szczepienie dziecka. Można ją wyrazić osobiście w czasie szczepienia lub telefonicznie. Niektórzy świadczeniodawcy, w tym wszystkie placówki miejskie, akceptują dowód zgody na piśmie. Dzieci w wieku od 5 do 15 lat muszą mieć wyznaczoną osobę dorosłą, która będzie im towarzyszyć w punkcie szczepień (z wyjątkiem szkolnych ośrodków zdrowia).

Jeżeli dziecko nie posiada dokumentu potwierdzającego wiek, rodzic lub opiekun może poświadczyć jego wiek w punkcie szczepień.

Należy skontaktować się z punktem szczepień, aby upewnić się, że można zaszczepić w nim dzieci i jakie są procedury wyrażania zgody.

Przed szczepieniem nie jest wymagane badanie diagnostyczne/test na obecność przeciwciał

Przed szczepieniem nie trzeba wykonywać testu w kierunku zakażenia wirusem COVID-19 lub na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi COVID-19.

Zaleca się wykonanie szczepienia u osób, które wcześniej chorowały na COVID-19, nawet jeśli mają dodatni wynik na obecność przeciwciał. Możliwe jest ponowne zarażenie się COVID-19, a szczepienie wzmacnia naturalną odporność.

Za szczepienie nie trzeba płacić i nie jest wymagany numer ubezpieczenia społecznego

Szczepionka jest bezpłatna dla każdego. Nawet osoby nieposiadające ubezpieczenia zdrowotnego nie zostaną obciążone kosztami szczepienia. Osoby posiadające ubezpieczenie powinny mieć przy sobie kartę ubezpieczeniową. Świadczeniodawca zapewniający szczepionkę może obciążyć firmę ubezpieczeniową osoby zaszczepionej, jednak sama osoba otrzymująca szczepienie nie poniesie kosztów współpłatności ani innych opłat. Do zaszczepienia się nie jest wymagane podanie numeru ubezpieczenia społecznego.

Nikt nie powinien pobierać opłaty ani prosić o podanie danych karty kredytowej lub numeru ubezpieczenia społecznego. Jeśli tak się stanie, prawdopodobnie jest to próba oszustwa lub wyłudzenia i należy udać się na szczepienie gdzie indziej.

Oszustwa lub nadużycia dotyczące szczepionek można zgłaszać online do Prokuratora Generalnego stanu Nowy Jork (należy wybrać opcję „File a Complaint” (Złóż skargę)). Można również zadzwonić pod numer 833-829-7226 lub wysłać e-mail na adres stopvaxfraud@health.ny.gov.

Status imigracyjny nie ma znaczenia

Szczepionki przeciw COVID-19 są dostępne dla osób o dowolnym statusie imigracyjnym. W punkcie szczepień nikt nie zapyta Cię o Twój status imigracyjny.

Zaszczepienie się nie wpłynie negatywnie na wniosek imigracyjny osoby zaszczepionej i rodziny.

Potwierdzenie kwalifikowalności

Przed szczepieniem należy wypełnić formularz szczepienia przeciwko COVID-19 stanu Nowy Jork. Rodzic lub opiekun może pomóc osobie niepełnoletniej w jego wypełnieniu.

Należy również przynieść dokument potwierdzający wiek, taki jak:

  • prawo jazdy lub inny stanowy dokument tożsamości
  • ważny paszport amerykański lub zagraniczny
  • akt urodzenia
  • akt małżeństwa
  • polisa ubezpieczeniowa na życie
  • inny dokument potwierdzający datę urodzenia

Jeśli osoba niepełnoletnia nie posiada dokumentu potwierdzającego wiek, jej rodzic lub opiekun może potwierdzić jej wiek w punkcie szczepień.

Ochrona danych medycznych i osobowych

Twoje dane osobowe są ściśle chronione. Nie są gromadzone ani udostępniane informacje o numerze ubezpieczenia społecznego ani o statusie imigracyjnym. Dowód tożsamości jest wymagany tylko w celu potwierdzenia wieku.

Podstawowe informacje o Tobie (takie jak imię i nazwisko, adres, numer telefonu, data urodzenia, rasa i pochodzenie etniczne, data szczepienia i rodzaj otrzymanej szczepionki) zostaną przekazane Wydziałowi Zdrowia zgodnie z obowiązującymi przepisami. Obowiązują surowe przepisy, które gwarantują, że informacje o Tobie pozostaną poufne.

Wydział Zdrowia ma obowiązek przesłać dane o szczepieniach do CDC. CDC otrzymuje tylko informacje o dacie urodzenia, kodzie pocztowym, rasie, pochodzeniu etnicznym i płci zaszczepionych osób. Nie będziemy udostępniać żadnych innych danych osobowych, w tym Twojego imienia i nazwiska.

Przygotowanie do wizyty, podczas której odbędzie się szczepienie

Przed szczepieniem nie trzeba robić nic szczególnego. Przełóż wizytę, jeśli w ciągu ostatnich 10 dni zdiagnozowano u Ciebie COVID-19, masz jakiekolwiek objawy COVID-19 lub istnieje ryzyko narażenia na kontakt z osobą chorą na COVID-19.

Pamiętaj o założeniu maseczki i zabraniu ze sobą:

  • kartę ubezpieczeniową, jeśli się ją posiada
  • dokumentu potwierdzającego wiek (dowód osobisty lub inny dokument z datą urodzenia)
  • wypełnionego i podpisanego formularza zgody osoby niepełnoletniej (jeśli masz mniej niż 18 lat i nie towarzyszy Ci rodzic lub opiekun, a punkt dopuszcza pisemną zgodę)
  • swoją kartę szczepień, jeśli otrzymujesz drugą, trzecią lub przypominającą dawkę szczepionki

Podanie drugiej dawki

Szczepionki firm Pfizer i Moderna wymagają podania dwóch dawek. W przypadku obu dawek należy użyć tej samej szczepionki. W przypadku otrzymania szczepionki firmy Pfizer, należy przyjąć drugą dawkę szczepionki Pfizer 21 dni po pierwszej dawce. W przypadku otrzymania szczepionki firmy Moderna, należy przyjąć drugą dawkę szczepionki Moderna 28 dni po przyjęciu pierwszej dawki.

W przypadku braku możliwości przyjęcia drugiej dawki szczepionki firmy Pfizer lub Moderna w zalecanym odstępie czasu, należy przyjąć ją jak najszybciej po tym terminie. Drugą dawkę należy przyjąć bez względu na to ile czasu upłynęło od przyjęcia pierwszej dawki. Drugiej dawki nie należy przyjmować wcześniej niż jest to zalecane.

Szczepionka firmy Johnson & Johnson wymaga tylko jednej dawki.

Trzecia dawka i szczepienia przypominające

Następujące osoby kwalifikują się obecnie do otrzymania szczepienia przypominającego szczepionką firmy Pfizer, jeśli otrzymały dwie dawki szczepionki firmy Pfizer co najmniej sześć miesięcy temu:

  • osoby w wieku 65 lat lub starsze
  • osoby w wieku od 18 do 64 lat cierpiące na choroby współistniejące lub mające podwyższone ryzyko zakażenia wirusem COVID-19 ze względu na wykonywaną pracę (np. pracownicy służby zdrowia), w miejscu zamieszkania lub w miejscu, w którym często przebywają (np. schronisku dla bezdomnych)
  • osoby mieszkające w domu opieki lub innej placówce opieki długoterminowej.

Szczepionkę przypominającą firmy Pfizer można przyjąć tylko wtedy, gdy od momentu otrzymania drugiej dawki szczepionki firmy Pfizer minęło co najmniej sześć miesięcy. Nie ma wyjątków od tego ograniczenia.

Szczepienie to ma na celu pomóc wielu osobom zwiększyć odporność uzyskaną po pierwszej serii szczepień, która z czasem mogła ulec obniżeniu.

Niezależnie od szczepień przypominających, niektóre osoby z umiarkowanym lub ciężkim niedoborem odporności (co oznacza, że ich układ odpornościowy jest osłabiony) powinny otrzymać trzy dawki szczepionki firmy Pfizer lub Moderna COVID-19, zamiast standardowych dwóch dawek.

Przykłady schorzeń i metod leczenia obejmują:

  • aktywne leczenie choroby nowotworowej
  • otrzymanie przeszczepu narządu i przyjmowanie terapii immunosupresyjnej
  • otrzymanie przeszczepu komórek macierzystych w ciągu ostatnich dwóch lat
  • umiarkowany lub ciężki pierwotny niedobór odporności
  • zaawansowane lub nieleczone zakażenie wirusem HIV
  • aktywne leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów lub innymi lekami, które umiarkowanie lub poważnie osłabiają układ odpornościowy.

Nie jest to pełna lista. Jeśli u pacjenta występuje jeden z tych stanów lub przyjmuje on leki osłabiające układ odpornościowy, należy skonsultować z lekarzem możliwość podania trzeciej dawki.

Karta szczepienia

Po podaniu pierwszej szczepionki osoba zaszczepiona otrzyma kartę, na której podane będzie jej imię i nazwisko, data urodzenia, informacje o podanej szczepionce oraz miejscu i dacie jej otrzymania. Karta szczepień stanowi ważną dokumentację medyczną. Należy ją przechowywać w bezpiecznym miejscu i wykonać kserokopię lub zrobić zdjęcie na wypadek zgubienia.

Przynieś kartę szczepień ze sobą, gdy udajesz się na drugie szczepienie szczepionką firmy Pfizer lub Moderna albo na trzecią dawkę lub szczepienie przypominające. Jeśli zapomnisz przynieść kartę lub ją zgubisz, osoba wykonująca szczepienie może sprawdzić Twoje nazwisko w celu zweryfikowania poprzedniej dawki lub dawek.

W przypadku zgubienia karty, dostawca usług medycznych może uzyskać i wydrukować dowód szczepienia z rejestru „Citywide Immunization Registry” (Miejskiego Rejestru Szczepień). Rejestr zawiera dokumentację osób zaszczepionych w NYC oraz część dokumentacji mieszkańców NYC zaszczepionych poza miastem.

Możesz uzyskać dostęp do swojego własnego rejestru szczepień (oraz do rejestrów małoletnich dzieci) na stronie „My Vaccine Record” (Moja dokumentacja dotycząca szczepień).

Częste działania niepożądane

Wiele osób odczuwa działania niepożądane, które są normalnymi oznakami, że organizm buduje ochronę. Częste działania niepożądane to bolesność lub obrzęk ramienia, w które podano zastrzyk, bóle głowy, bóle ciała, zmęczenie i gorączka. W przypadku szczepionek firmy Pfizer i Moderna drugą dawkę należy przyjąć nawet, jeśli po pierwszym zastrzyku wystąpiły działania niepożądane, chyba że dostawca usług medycznych zaleci inaczej.

Działania niepożądane:

  • ich nasilenie jest zwykle łagodne do umiarkowanego
  • zwykle rozpoczynają się one w ciągu pierwszych trzech dni po szczepieniu i trwają przez około jeden do dwóch dni po ich wystąpieniu
  • najczęściej występują następnego dnia po szczepieniu
  • rzadziej występują u osób starszych;
  • występują częściej po podaniu drugiej dawki szczepionek firmy Pfizer lub Moderna niż po podaniu pierwszej dawki.

Łagodzenie działań niepożądanych

W celu złagodzenia bólu lub obrzęku w miejscu wstrzyknięcia należy przykryć to miejsce czystą, chłodną, wilgotną ściereczką. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, które Cię niepokoją lub nie ustępują po kilku dniach
  • zaczerwienienie lub bolesność w miejscu wstrzyknięcia zwiększa się po 24 godzinach.

Możesz również porozmawiać z lekarzem prowadzącym na temat zażycia po szczepieniu leku dostępnego bez recepty, aby złagodzić ból lub dyskomfort, takiego jak acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Advil).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych jest pomocne, ponieważ dzięki temu specjaliści ds. zdrowia publicznego mogą monitorować działanie szczepionek. W celu uzupełnienia informacji o objawach zdrowotnych i zgłaszania działań niepożądanych po szczepieniu można zarejestrować się w serwisie CDC - narzędziu v-safe dostępnym na smartfony. Można je również zgłaszać online do CDC i systemu raportowania o niepożądanych odczynach poszczepiennych (Vaccine Adverse Event Reporting System, VAERS) FDA lub dzwoniąc pod numer 800-822-7967.

Dowiedz się więcej o tych i innych systemach monitorowania bezpieczeństwa.

Poważne działania niepożądane

CDC zidentyfikowało trzy ciężkie działania niepożądane po szczepieniu szczepionką przeciwko COVID-19. Wszystkie są bardzo rzadkie. CDC i inni eksperci nadal zalecają szczepienie przeciwko COVID-19 wszystkim osobom w wieku 5 lat i starszym. Istnieje małe ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych i znacznie większe ryzyko poważnej choroby wywołanej przez szczepionkę przeciwko COVID-19.

  • Zakrzepy krwi (Johnson & Johnson): istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia rzadkiego rodzaju zakrzepu krwi połączonego z niską liczbą płytek krwi u osób, które otrzymały szczepionkę firmy Johnson & Johnson. Schorzenie to nazywane jest zakrzepica z zespołem trombocytopenii (thrombosis with thrombocytopenia, TTS). TTS po szczepieniu występował głównie u kobiet w wieku poniżej 50 lat, ale także u mężczyzn i kobiet w podeszłym wieku.

  • Zespół Guillain-Barré (Johnson & Johnson): u niewielkiej liczby osób, które otrzymały szczepionkę firmy Johnson & Johnson, rozwinął się zespół Guillaina-Barrégo. Zespół ten może powodować osłabienie mięśni, uszkodzenie nerwów, a czasami paraliż. Większość osób w pełni wraca do zdrowia, ale u niektórych występują trwałe uszczerbki na zdrowiu.

  • Zapalenie serca (Pfizer i Moderna): istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia zapalenia serca (zapalenie mięśnia sercowego) i otaczających tkanek (zapalenie osierdzia) zgłaszane u niewielkiej liczby osób, które otrzymały szczepionkę firmy Moderna lub Pfizer przeciwko COVID-19. Większość przypadków wystąpiła u dorastających chłopców i młodych dorosłych, są one łagodne i ustępują pod wpływem leczenia i odpoczynku.

Reakcje alergiczne

Ciężkie reakcje alergiczne na szczepionki występują rzadko.

W ramach środków ostrożności każdą osobę obserwuje się przez co najmniej 15 minut po szczepieniu. Osoby, u których w przeszłości wystąpiły ciężkie reakcje alergiczne (takie jak anafilaksja) z jakiegokolwiek powodu, obserwuje się przez 30 minut.

Ciężkie reakcje alergiczne zwykle rozpoczynają się w ciągu kilku minut do godziny po podaniu szczepionki.

Objawy ciężkiej reakcji alergicznej mogą obejmować:

  • trudności w oddychaniu
  • obrzęk twarzy i gardła
  • przyspieszone bicie serca
  • silną wysypka na całym ciele
  • zawroty głowy
  • osłabienie

W razie podejrzenia u siebie ciężkiej reakcji alergicznej należy zadzwonić pod numer 911 lub udać się do najbliższego szpitala.


Po szczepieniu

Wyniki testów na obecność przeciwciał przeciwko COVID-19

Testy na obecność przeciwciał, które są obecnie dostępne, nie mogą wykazać odporności na wirusa COVID-19. Nie należy ich stosować po szczepieniu przeciwko COVID-19 w celu sprawdzenia, czy dana osoba uzyskała odporność na COVID-19.

Zakażenie przełomowe po zastosowaniu szczepionki

Szczepionki są bardzo skuteczne w zapobieganiu zakażeniom wirusem COVID-19. Większość osób, które są zaszczepione, nie zachoruje na COVID-19, jednak żadna szczepionka nie jest w 100% skuteczna. U niewielkiego odsetka osób w pełni zaszczepionych może dojść do zakażenia i zachorowania. Jest to tzw. zakażenie przełomowe. Dla tych osób szczepionka nadal stanowi silną ochronę przed poważną chorobą i śmiercią. Osoby nieszczepione są o wiele bardziej narażone na zakażenie wirusem COVID-19 i są najbardziej zagrożone ciężką chorobą.

Każda osoba zakażona wariantem delta może przenosić wirusa na innych, niezależnie od tego, czy są one zaszczepione. Wariant delta jest znacznie bardziej zaraźliwy niż pierwotny wirus. Z tego powodu nawet osoby w pełni zaszczepione muszą kontynuować stosowanie innych środków ostrożności związanych z wirusem COVID-19.

Stosowanie maseczek na twarz i innych środków ostrożności przeciwko COVID-19

Po pełnym zaszczepieniu można wykonywać wiele czynności bez noszenia maseczki lub zachowania dystansu fizycznego. Aktywność na świeżym powietrzu jest zasadniczo bezpieczniejsza.

Należy nosić maseczkę we wszystkich publicznych pomieszczeniach zamkniętych oraz wszędzie tam, gdzie nie znamy statusu szczepień osób znajdujących się w pobliżu. Należy również przestrzegać wymogów dotyczących noszenia maseczki w różnych miejscach, takich jak firma, szkoła, komunikacja publiczna lub miejsce pracy.

Osoby cierpiące na schorzenie lub przyjmujące leki osłabiające układ odpornościowy mogą nie być w pełni chronione, nawet jeśli przyjęły szczepienie. Skonsultuj się ze swoim lekarzem zanim przestaniesz stosować środki ostrożności.

Po całkowitym zaszczepieniu nie trzeba już regularnie wykonywać testów na obecność wirusa COVID-19. Jednakże każda osoba z objawami COVID-19 powinna wykonać test, pozostać w domu i odseparować się od innych. Dotyczy to również osób, które są zaszczepione.

Osoby w pełni zaszczepione powinny wykonać test, jeśli mają kontakt z osobą chorą na COVID-19 lub po powrocie z podróży zagranicznej.

Dowiedz się więcej o korzyściach płynących ze szczepienia i środkach ostrożności, których nadal należy przestrzegać:


Bezpieczeństwo szczepionek

Badania kliniczne

Szczepionki przeciwko COVID-19, które są dostępne w Stanach Zjednoczonych, zostały uznane za bezpieczne w badaniach klinicznych. Badania obejmowały testowanie szczepionki na dziesiątkach tysięcy ochotników. Proces był ściśle monitorowany przez FDA i inne organizacje.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa szczepionek:

  • FDA dokonała przeglądu planów badań klinicznych, aby upewnić się, że spełniają one najwyższe standardy naukowe i etyczne.

  • Badania kliniczne były ściśle monitorowane przez radę monitorowania bezpieczeństwa danych, składającą się z ekspertów zewnętrznych. Eksperci obejmowali personel medyczny, etyków, statystyków, obrońców pacjentów i innych.

  • Naukowcy i specjaliści medyczni z FDA przeanalizowali wszystkie dostępne informacje, aby zdecydować, czy szczepionki mogą otrzymać pozwolenie na użycie.

Dalsze monitorowanie bezpieczeństwa

Istnieje wiele systemów monitorowania bezpieczeństwa, które pomagają zapewnić, że wszelkie potencjalne problemy związane z bezpieczeństwem szczepionek są szybko identyfikowane i badane. Obejmują one między innymi:

  • VAERS. Świadczeniodawcy opieki zdrowotnej są zobowiązani do zgłaszania ciężkich działań niepożądanych po szczepieniu do krajowego systemu raportowania o niepożądanych odczynach poszczepiennych (Vaccine Adverse Event Reporting System, VAERS), zarządzanego przez CDC i FDA. Można również samodzielnie zgłaszać działania niepożądane lub inne reakcje do VAERS online lub dzwoniąc pod numer 800-822-7967.

  • v-safe. CDC stworzyło również aplikację na smartfony o nazwie v-safe, za pomocą której można zgłaszać działania niepożądane po szczepionce. Narzędzie to pomaga CDC śledzić działania niepożądane, aby dowiedzieć się więcej o ich częstotliwości i nasileniu.

  • Baza danych bezpieczeństwa szczepionek (Vaccine Safety Datalink). Jest to projekt współpracy pomiędzy dziewięcioma organizacjami opieki zdrowotnej i Biurem Bezpieczeństwa Immunizacji CDC. Organizacje opieki zdrowotnej wymieniają się przekazywanymi elektronicznie danymi na temat podanych szczepionek i zdiagnozowanych problemów medycznych.

  • Szybkie monitorowanie bezpieczeństwa szczepień po uzyskaniu rejestracji (Post-Licensure Rapid Immunization Safety Monitoring, PRISM). Checks information from health plans and immunization registries to find and check out rare health events.

  • Projekt klinicznej oceny bezpieczeństwa szczepień ochronnych (Clinical Immunization Safety Assessment Project). W ramach tego projektu prowadzone są badania mające na celu zdobycie wiedzy na temat bezpieczeństwa szczepionek oraz udzielana jest pomoc świadczeniodawcom, którzy mają pytania dotyczące bezpieczeństwa szczepionek u konkretnych pacjentów.

Nie wszystkie zgłoszenia zdarzeń niepożądanych oznaczają, że istnieje problem z bezpieczeństwem szczepionek. VAERS wykrywa wzorce zdarzeń zdrowotnych, znane również jako sygnały bezpieczeństwa. Jeśli VAERS znajdzie sygnał bezpieczeństwa, eksperci mogą sprawdzić, czy istnieje związek między zdarzeniami zdrowotnymi a szczepionką. VAERS zawiera wszystkie nadesłane zgłoszenia, niezależnie od tego, jak dokładne lub prawdopodobne jest, że dane zdarzenia są związane ze szczepionką. Same raporty VAERS nie są wykorzystywane do oceny bezpieczeństwa szczepionki.

Bezpieczeństwo długoterminowe

Ciężkie działania niepożądane szczepionek ujawniają się zwykle w ciągu kilku dni, a prawie zawsze w ciągu dwóch miesięcy. Po tym czasie są one bardzo mało prawdopodobne.

Uczestnicy badań klinicznych nad szczepionką są monitorowani przez ponad dwa miesiące i nadal pozostają pod obserwacją. Ponadto miliony osób otrzymało szczepionki przeszło dwa miesiące temu. Nie stwierdzono żadnych długotrwałych negatywnych skutków.

Płodność

Twierdzenia łączące szczepionki COVID-19 z problemami z płodnością są bezpodstawne i nie ma na nie dowodów naukowych. Według CDC przyjęcie szczepionki przeciwko COVID-19 przez kobiety, które planują mieć dziecko jest bezpieczne i CDC zaleca, aby poddały się one szczepieniu.

Szczepionki nie mogą wywołać zachorowania na COVID-19

Żadna z dostępnych w Stanach Zjednoczonych szczepionek nie zawiera wirusa wywołującego COVID-19. Szczepionki nie mogą spowodować zachorowania na COVID-19.

Szczepionki nie mogą zmienić Twojego DNA

Szczepionki przeciwko COVID-19 stosowane w Stanach Zjednoczonych zawierają materiał genetyczny, który instruuje komórki organizmu do rozpoczęcia budowy ochrony przed wirusem. Nigdy nie wchodzi on jednak w interakcję z Twoim DNA. Oznacza to, że materiał genetyczny zawarty w szczepionkach nie może w żaden sposób wpłynąć na Twoje DNA.


Składniki szczepionki i sposób ich działania

Jak działają szczepionki firmy Pfizer i Moderna?

Zarówno szczepionka firmy Pfizer, jak i Moderny, jest szczepionką zawierającą informacyjny RNA (mRNA). mRNA to cząsteczka, która zawiera schemat tworzenia białek. Są to pierwsze dostępne szczepionki mRNA, jednak technologia ta jest badana od ponad 30 lat.

Oto jak działają szczepionki mRNA:

  1. Cząsteczki mRNA dostają się do organizmu wraz z instrukcjami, jak wytwarzać białko wchodzące w skład wirusa wywołującego COVID-19.

  2. Wytwarzane białka pobudzają organizm do wytwarzania przeciwciał (specjalnych białek walczących z określoną infekcją) i innych mechanizmów obronnych.

  3. Następnie mRNA jest rozkładane i niszczone przez organizm.

  4. Jeśli zaszczepiona osoba zostanie narażona na COVID-19, organizm będzie w stanie rozpoznać wirusa i wytworzyć przeciwciała oraz inne mechanizmy obronne do walki z wirusem.

mRNA jest podobne do wiadomości e-mail, która jest wysyłana do organizmu razem z instrukcjami, jak rozpoznać i zniszczyć wirusa. Organizm wykorzystuje te instrukcje, a następnie całkowicie usuwa wiadomość e-mail.

Jak działa szczepionka firmy Johnson & Johnson?

Szczepionka firmy Johnson & Johnson jest szczepionką zawierającą wektor adenowirusowy. Johnson & Johnson od dziesięcioleci prowadzi badania nad szczepionkami zawierającymi wektory adenowirusowe dla innych infekcji. Opracowana przez firmę szczepionka przeciwko wirusowi Ebola jest również wektorem adenowirusowym i jest już w użyciu.

Szczepionka firmy Johnson & Johnson działa podobnie do szczepionek mRNA firm Pfizer i Moderna. Wykorzystuje jednak inny rodzaj posłańca, aby dostarczyć instrukcje dotyczące wywołania odpowiedzi immunologicznej. Naukowcy pobrali gen z wirusa, który wywołuje COVID-19 i umieścili go w adenowirusie. Adenowirus użyty w tej szczepionce wywołuje przeziębienie, ale wirus został tak zmodyfikowany, że nie może się namnażać u ludzi ani wywoływać infekcji.

Oto jak działa szczepionka firmy Johnson & Johnson:

  1. Kiedy szczepionka dostanie się do organizmu, adenowirus przenosi gen z koronawirusa do ludzkich komórek. Organizm wytwarza wtedy białko COVID-19, ale nie samego wirusa.

  2. Wytworzone białka pobudzają organizm do wytwarzania przeciwciał, specjalnych białek, które zwalczają określoną infekcję.

  3. Jeśli po zaszczepieniu będziesz mieć kontakt z COVID-19, Twój organizm rozpozna wirusa, a Twój system odpornościowy będzie gotowy na jego zwalczenie.

Składniki szczepionki

Szczepionki firmy Pfizer i Moderna zawierają następujące rodzaje składników:

  • Lipidy: lipidy to cząsteczki tłuszczu, które nie rozpuszczają się w wodzie. Otaczają mRNA, chroniąc je, aby nie rozpadło się, zanim dostanie się do komórek. Przykładem lipidu zawartego w szczepionce jest glikol polietylenowy.

  • Sole, kwas octowy i aminy: wszystkie te składniki służą do ochrony komórek poprzez utrzymywanie pH (poziomu kwasowości) szczepionki na poziomie zbliżonym do pH organizmu. Szczepionka firmy Pfizer zawiera cztery sole, w tym sól kuchenną. Szczepionka firmy Moderna zawiera kwas octowy (rodzaj kwasu występującego w occie), jedną sól i dwa związki organiczne pochodzące z amoniaku zwane aminami.

  • Cukier: cukier pomaga zapobiegać sklejaniu się lipidów lub ich przyklejaniu się do ścianek fiolki ze szczepionką.

Szczepionka firmy Johnson & Johnson zawiera następujące rodzaje składników:

  • Stabilizatory: sole, alkohol, polisorbat 80 i kwas solny.
  • Produkty uboczne wytwarzania: Aminokwasy.

Szczepionki nie zawierają:

  • antybiotyków
  • produktów krwiopochodnych
  • tkanki pochodzącej od płodów ani komórek ludzkich
  • żelatyny
  • glutenu
  • rtęci
  • mikrochipów
  • wieprzowiny ani innych produktów pochodzenia zwierzęcego
  • wirusa powodującego COVID-19

Zobacz pełną listę składników szczepionki firmy Pfizer (PDF), szczepionki firmy Moderna (PDF), i szczepionki firmy Johnson & Johnson.

Odporność zbiorowiskowa

Odporność zbiorowiskowa występuje wtedy, gdy wystarczająca liczba osób w populacji nabędzie odporność (ochronę) przeciwko chorobie zakaźnej i dzięki temu dalsze rozprzestrzenianie choroby jest mało prawdopodobne. W rezultacie nawet osoby niezaszczepione są narażone na mniejsze ryzyko infekcji. Odsetek populacji, który musi mieć odporność, aby osiągnąć odporność zbiorowiskową, jest różny dla różnych chorób.

W Nowym Jorku i w innych miejscach nadal dochodzi do zakażeń wirusem COVID-19. Eksperci są zgodni, że nie osiągnęliśmy odporności zbiorowiskowej. Każda kwalifikująca się osoba powinna się zaszczepić, aby chronić siebie i innych.

Nowe warianty/szczepy wirusa

To, że wirus mutuje (zmienia się) w czasie i pojawiają się nowe warianty jest zupełnie normalne. Zidentyfikowano kilka wariantów wirusa wywołującego COVID-19. Niektóre z tych wariantów rozprzestrzeniają się łatwiej i szybciej niż inne i mogą powodować cięższe choroby. Może to prowadzić do większej liczby przypadków COVID-19, hospitalizacji i zgonów. Obecność tych wariantów sprawia, że jeszcze ważniejsze jest, aby się zaszczepić.

Wszystkie trzy szczepionki chronią przed obecnymi wariantami, w tym przed wariantem delta. Szczepionki zmniejszają ryzyko zachorowania na COVID-19 i nadal są bardzo skuteczne w ochronie przed ciężkimi chorobami, hospitalizacją i śmiercią spowodowaną obecnymi wariantami.


Historia chorób i względy kliniczne

Alergie

Jeśli w przeszłości występowały u Ciebie reakcje alergiczne na żywność (w tym jaja), antybiotyki lub inne leki przyjmowane doustnie, sierść zwierząt domowych, jad, roztocza kurzu, pyłki roślin, pleśń, dym papierosowy lub lateks, możesz się zaszczepić. Możesz również zaszczepić się, jeśli w rodzinie występowały reakcje alergiczne.

Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie ciężka lub natychmiastowa reakcja alergiczna na:

  • szczepionkę przeciw COVID-19;
  • składnik szczepionki przeciw COVID-19;
  • inną szczepionkę lub lek w zastrzyku.

Osoby chore obecnie na COVID-19

Jeśli wynik Twojego testu na obecność COVID-19 niedawno był pozytywny lub masz objawy COVID-19, wstrzymaj się ze szczepieniem do czasu zakończenia izolacji, aby nie narażać innych na zakażenie COVID-19.

Oznacza to, że nie należy się szczepić do czasu spełnienia wszystkich następujących warunków:

  • Upływu co najmniej 10 dni od wystąpienia objawów lub, jeśli objawy nigdy nie wystąpiły, 10 dni od daty badania.
  • Przez ostatnie 24 godziny nie wystąpiła gorączka bez stosowania leków obniżających gorączkę.
  • Jeśli objawy występowały, ogólne objawy uległy poprawie.

W przypadku otrzymania szczepionki przeciwko COVID-19 pomiędzy pierwszą a drugą dawką szczepionki firmy Pfizer lub Moderna, należy nadal otrzymać drugą dawkę po zakończeniu okresu izolacji. Ważne jest, aby otrzymać drugą dawkę, nawet w przypadku wcześniejszego zachorowania na COVID-19.

Osoby, które przeszły COVID-19

CDC i inni eksperci zalecają zaszczepienie się, nawet w przypadku wcześniejszego zachorowania na COVID-19. Szczepienia to bezpieczny sposób na wzmocnienie układu odpornościowego i zmniejszenie ryzyka ponownego zachorowania na COVID-19. Szczepionka może również zapewnić lepszą ochronę przed nowymi, bardziej zakaźnymi wariantami wirusa, takimi jak wariant delta.

Nie ma dowodów na to, że przebycie COVID-19 spowoduje niekorzystną reakcję na szczepionki.

Leczenie przeciwciałami monoklonalnymi

Leczenie przeciwciałami monoklonalnymi jest rodzajem leczenia przepisywanym przez lekarza osobom, u których testy na obecność COVID-19 dały wynik pozytywny.

W przypadku leczenia przeciwciałami monoklonalnymi, należy odczekać 90 dni po leczeniu, aby przystąpić do szczepienia.

Osoby, które zostały zaszczepione, a następnie zachorowały na COVID-19, nadal mogą być poddane leczeniu przeciwciałami monoklonalnymi, jeśli się do tego kwalifikują.

Niedawne narażenie na COVID-19

Osoby, które miały ostatnio bliski kontakt z osobą chorą na COVID-19 (w odległości 6 stóp przez co najmniej 10 minut w ciągu 24 godzin), powinny poczekać z zaszczepieniem do momentu zakończenia 10-dniowej kwarantanny licząc dni od dnia ostatniego narażenia.

W przypadku kontaktu z osobą chorą na COVID-19 pomiędzy otrzymaniem pierwszej i drugiej dawki szczepionki Pfizer lub Moderna, nadal należy przyjąć drugą dawkę. Należy przełożyć podanie drugiej dawki, jeśli przypada ona na okres kwarantanny. Drugą dawkę należy przyjąć jak najszybciej po jej zakończeniu.

Inne szczepienia

Szczepionkę przeciwko COVID-19 można otrzymać przed, po lub w tym samym czasie co inne szczepionki. Każda osoba powinna przyjąć zarówno szczepionkę przeciwko grypie (przed sezonem grypowym lub w trakcie sezonu grypowego), jak i szczepionkę przeciwko COVID-19. Szczepionki przeciwko COVID-19 dla osób spoza Stanów Zjednoczonych.

Osoby przybywające do Stanów Zjednoczonych z innych krajów mogą być częściowo lub całkowicie zaszczepione szczepionkami innych firm niż Pfizer, Moderna lub Johnson & Johnson. Osoby te zostaną uznane za w pełni zaszczepione tylko wtedy, gdy otrzymały wszystkie dawki jednej ze szczepionek dopuszczonych do użytku w sytuacjach wyjątkowych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).

W przypadku, gdy pacjent otrzymał wszystkie zalecane dawki szczepionki przeciwko COVID-19, która została wymieniona przez WHO jako szczepionka do stosowania w sytuacjach wyjątkowych, nie ma potrzeby podawania dodatkowych dawek szczepionki przeciwko COVID-19 dopuszczonej do stosowania przez FDA.

Osoby, które nie otrzymały wszystkich zalecanych dawek szczepionki przeciwko COVID-19 wymienionej przez WHO jako szczepionka do stosowania w sytuacjach wyjątkowych, mogą otrzymać pełną, dopuszczoną do stosowania przez FDA lub zatwierdzoną przez WHO serię szczepionki przeciwko COVID-19. Należy odczekać co najmniej 28 dni od ostatniej dawki innej szczepionki przeciwko COVID-19.

W przypadku otrzymania wszystkich lub niektórych zalecanych dawek szczepionki przeciwko COVID-19, która nie jest wymieniona przez WHO jako szczepionka do stosowania w sytuacjach wyjątkowych, można otrzymać pełną, zatwierdzoną przez FDA lub zatwierdzoną serię szczepionki przeciwko COVID-19. Należy odczekać co najmniej 28 dni od ostatniej dawki innej szczepionki przeciwko COVID-19.

W razie jakichkolwiek pytań warto porozmawiać ze swoim lekarzem.

Ciąża lub karmienie piersią

CDC, Amerykańskie Kolegium Położników i Ginekologów (American College of Obstetricians and Gynecologists, ACOG) oraz Towarzystwo Medycyny Matczyno-Płodowej (Society for Maternal-Fetal Medicine, SMFM) zdecydowanie zalecają wszystkim kobietom ciężarnym lub karmiącym piersią przyjęcie szczepionki przeciwko COVID-19. Zalecenie to jest oparte na dostępnych dowodach dotyczących bezpieczeństwa szczepionki dla kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz ryzyka związanego z zachorowaniem na COVID-19. Dotyczy to zwiększonego ryzyka związanego z bardziej zakaźnym i niebezpiecznym wariantem delta wirusa. Wczesne dane z systemów monitorowania bezpieczeństwa nie wykazały żadnych obaw dotyczących bezpieczeństwa szczepionek dla osób w ciąży lub ich dzieci.

Kobiety ciężarne lub karmiące piersią mogą zaszczepić się w dowolnym punkcie szczepień, takim jak miejskie punkty szczepień, apteka lub gabinet lekarski. Nie ma zalecenia wykonania testu ciążowego przed przyjęciem szczepionki przeciwko COVID-19.

Cykl menstruacyjny

Zaburzenia cyklu menstruacyjnego mogą być spowodowane wieloma czynnikami, jak np. stres, zaburzenia snu, dieta, otoczenie i styl życia, które często występują podczas pandemii COVID-19. Przeprowadzone będą dalsze badania w celu sprawdzenia, czy istnieje związek pomiędzy szczepieniem przeciwko COVID-19 a tymczasowymi zaburzeniami cyklu menstruacyjnego. Eksperci są jednak zgodni, że nie ma konieczności planowania szczepienia w zależności od cyklu menstruacyjnego i przyjęcie szczepionki w czasie menstruacji jest bezpieczne.

Badania mammograficzne

W przypadku, gdy zbliża się termin badania mammograficznego, a pacjentka była niedawno szczepiona przeciwko COVID-19, należy zwrócić się do lekarza z pytaniem, jak długo po szczepieniu należy odczekać z wykonaniem badania mammograficznego.

Szczepionka przeciwko COVID-19 może powodować obrzęk węzłów chłonnych pod pachą w pobliżu miejsca wstrzyknięcia. Jest on normalnym objawem, że organizm tworzy ochronę przed szczepionką przeciwko COVID-19, ale może on spowodować fałszywy odczyt na mammografii. Niektórzy eksperci zalecają wykonanie badania mammograficznego przed szczepieniem lub odłożenie rutynowego badania mammograficznego do 4-6 tygodni po szczepieniu. W razie jakichkolwiek pytań warto porozmawiać ze swoim lekarzem.

Osoby z obniżoną odpornością

CDC zaleca, aby osoby z obniżoną odpornością poddały się szczepieniu.

Osoby z obniżoną odpornością są narażone na zwiększone ryzyko ciężkiej choroby wywołanej przez COVID-19. Szczepionki dostępne w Stanach Zjednoczonych nie zawierają żywego wirusa i mogą być bezpiecznie podawane osobom z obniżoną odpornością. Dotyczy to osób zakażonych wirusem HIV lub cierpiących na inne schorzenia obniżające odporność oraz osób przyjmujących leki osłabiające układ odpornościowy.

Trzecia dawka szczepionki jest zalecana dla osób z umiarkowanym lub ciężkim niedoborem odporności (PDF), które otrzymały szczepionkę firmy Pfizer lub Moderna.

Osoby cierpiące na schorzenie lub przyjmujące leki osłabiające układ odpornościowy mogą nie być w pełni chronione, nawet jeśli przyjęły szczepienie. Porozmawiaj z lekarzem przed zaprzestaniem stosowania środków ostrożności, takich jak noszenie maseczki i zachowanie dystansu fizycznego.

Zespół Guillaina-Barrégo

Istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia zespołu Guillaina-Barrégo (GBS) po otrzymaniu szczepionki firmy Johnson & Johnson. Nie zaobserwowano takiego związku w przypadku szczepionek firmy Pfizer i Moderna przeciwko COVID-19.

Osoby, u których w przeszłości wystąpił GBS, mogą otrzymać którąkolwiek z dopuszczonych przez FDA lub zatwierdzonych szczepionek przeciwko COVID-19, a wybór szczepionki mogą omówić ze swoim lekarzem.

Porażenie Bella

Osoby, u których w przeszłości wystąpiło porażenie Bella (paraliż twarzy) mogą otrzymać dowolną z dopuszczonych przez FDA lub zatwierdzonych szczepionek.

Niewielka liczba przypadków porażenia Bella została zgłoszona po szczepieniu w badaniach klinicznych szczepionki przeciwko COVID-19. FDA nie uważa jednak, aby były one częstsze niż spodziewane w populacji ogólnej. Nie stwierdzono, że te przypadki były spowodowane przez szczepienie. CDC i inni eksperci nadal ściśle monitorują dane dotyczące bezpieczeństwa i będą prowadzić dochodzenie w przypadku zidentyfikowania potencjalnego problemu związanego z bezpieczeństwem.

Osoby z wypełniaczami skórnymi

W rzadkich przypadkach u osób, które otrzymały wypełniacze skórne, po otrzymaniu szczepionki firmy Pfizer lub Moderna wystąpił obrzęk w miejscu wstrzyknięcia wypełniacza lub w jego pobliżu (zwykle na twarzy lub ustach). Nie zaobserwowano tego u osób, które otrzymały szczepionkę firmy Johnson & Johnson. Obrzęk wydaje się być przejściowy i ustępuje po zastosowaniu leczenia medycznego, w tym terapii kortykosteroidami.

Osoby, które otrzymały iniekcyjne wypełniacze skórne mogą otrzymać którąkolwiek z zatwierdzonych przez FDA lub zatwierdzonych szczepionek. Powinny one skontaktować się z lekarzem w celu oceny, jeśli wystąpi obrzęk w miejscu wypełniacza skórnego lub w jego pobliżu po szczepieniu.

Inne stany chorobowe i stosowane leki

Kilka stanów chorobowych naraża ludzi na zwiększone ryzyko poważnych chorób, jeśli otrzymają szczepionkę przeciwko COVID-19, co sprawia, że otrzymanie szczepionki przeciwko COVID-19 jest szczególnie ważne. Wiele osób biorących udział w badaniach klinicznych ma choroby współistniejące, a szczepionka jest dla nich bezpieczna i skuteczna. Wiele milionów osób z ogólnodostępnej populacji z chorobami współistniejącymi zostało zaszczepionych. Osoby z jakimikolwiek schorzeniami mogą się zaszczepić, o ile nie mają pewnych reakcji alergicznych na szczepionkę na COVID-19 lub jej składniki.

Ponadto osoby otrzymujące szczepionkę przeciwko COVID-19 nie muszą zaprzestać przyjmowania jakichkolwiek leków wydawanych na receptę.

W przypadku obaw związanych z chorobą współistniejącą lub lekami, należy skonsultować szczepienie z lekarzem prowadzącym.


Opracowanie, dopuszczenie do obrotu i zatwierdzenie szczepionki

Opracowanie i badania

Szczepionki przeciwko COVID-19 zostały opracowane w taki sam sposób, jak inne szczepionki: Zostały one opracowane i przetestowane w laboratorium, a następnie przeszły badania kliniczne ściśle monitorowane przez FDA.

Badania kliniczne polegają na testowaniu szczepionki u ludzi w celu sprawdzenia, czy jest ona bezpieczna i skuteczna. Każda ze szczepionek przeciw COVID-19 została przetestowana na dziesiątkach tysięcy osób o różnej płci, wieku, rasie i pochodzeniu etnicznym, które zgłosiły się na ochotnika do udziału w badaniach klinicznych.

Pozwolenie na użycie w sytuacji wyjątkowej

W sytuacjach wyjątkowych FDA może zezwolić na stosowanie szczepionek, testów i terapii poprzez wydanie zezwolenia na zastosowanie w sytuacjach wyjątkowych (Emergency Use Authorization, EUA). Szczepionki firm Pfizer, Moderna i Johnson & Johnson uzyskały pozwolenie EUA.

Wszystkie szczepionki, którym przyznano EUA, muszą przejść takie same badania kliniczne, jak wszystkie inne szczepionki. FDA może przyznać EUA tylko wtedy, gdy dowody zdecydowanie świadczą o tym, że korzyści wynikające ze szczepienia przewyższają ryzyko dla pacjentów.

Rejestracja szczepionki

FDA oczekuje również, że producenci, których szczepionki przeciwko COVID-19 otrzymały pozwolenie na podstawie EUA, będą kontynuować badania kliniczne w celu uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa i skuteczności przez dłuższy czas oraz wystąpią o zatwierdzenie na dopuszczenie do obrotu (rejestrację szczepionki).

Szczepionka firmy Pfizer uzyskała pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dla osób w wieku 16 lat i starszych (sprzedawana pod nazwą Comirnaty). Stosowanie szczepionki u osób w wieku od 5 do 15 lat jest nadal objęte pozwoleniem EUA.

Firma Moderna złożyła wniosek o rejestrację szczepionki, a firma Johnson & Johnson, której szczepionka została udostępniona później, nadal zbiera dodatkowe dane.


Dodatkowe informacje