COVID-19 Szczepionkowe fakty

[ View COVID-19 vaccine facts in English ]

Szczepionki przeciwko COVID-19 dostępne w USA: Pfizer-BioNTech (Pfizer), Moderna oraz Johnson & Johnson/Janssen (Johnson & Johnson). Wykazano, że dostępne szczepionki przeciwko wirusowi COVID-19 są bardzo skuteczne w ochronie przed ciężkim zachorowaniem, hospitalizacją oraz śmiercią. W Stanach Zjednoczonych wykonano setki milionów szczepień.

Powyższe szczepionki stanowią najlepszą ochronę przed COVID-19, jaką mamy. COVID-19 może prowadzić do powikłań i śmierci, niezależnie od wieku chorego. Nawet osoby, które już chorowały na COVID-19 powinny się zaszczepić, żeby zmniejszyć ryzyko ponownego zakażenia COVID-19 zapobiec zarażeniu innych osób.

Ponadto, zaszczepienie się może również chronić osoby z naszego otoczenia, szczególnie te, które nie mogą się zaszczepić, na przykład dzieci. Szczepienia, wraz z innymi środkami zapobiegawczymi, mogą pomóc nam zakończyć stan zagrożenia dla zdrowia publicznego związany z COVID-19.

Poniżej znajdują się informacje o szczepionkach, w tym o ich działaniu, kiedy i gdzie się zaszczepić oraz czego można się spodziewać po zaszczepieniu.

Szczepienie

Osoby obecnie kwalifikujące się do szczepienia

Osoby w wieku 12 lat i starsze są uprawnione do zaszczepienia się. Osoby w wieku od 12 do 17 lat mogą otrzymać tylko szczepionkę firmy Pfizer.

Cały czas prowadzone są badania, żeby stwierdzić czy wszystkie trzy szczepionki są bezpieczne i skuteczne w przypadku leczenia dzieci.

Kroki, które należy podjąć, aby się zaszczepić

Szczepionki są dostępne w niektórych szpitalach, lokalnych przychodniach i aptekach, a także w punktach szczepień prowadzonych przez władze miasta lub stanu. Wiele placówek, w tym wszystkie prowadzone przez władze miast, umożliwia obecnie szczepienia po uprzednim umówieniu się na wizytę, a w wielu placówkach można umówić się na wizytę tego samego dnia. Należy skontaktować się ze swoim lekarzem lub lokalną apteką, aby dowiedzieć się, czy oferują szczepienia.

Punkt szczepień można znaleźć:

  • na stronie "NYC Vaccine Finder” (Wyszukiwarka ośrodków szczepień w NYC). Mogą Państwo wyszukać placówkę według adresu, kodu pocztowego, aktualnej lokalizacji, marki szczepionki (Pfizer, Moderna lub Johnson & Johnson), dostępności oraz w zależności od tego, czy można zaszczepić się, bez uprzedniego umówienia się na szczepienie.

  • Osoby potrzebujące pomocy w umówieniu się na wizytę w prowadzonym przez miasto punkcie szczepień powinny zadzwonić pod numer 877-829-4692 i nacisnąć 1, gdy zostaną o to poproszone.

Dostęp dla osób niezdolnych do wyjścia z domu, osób niepełnosprawnych oraz starszych

Bezpłatny transport na szczepienie oraz z powrotem jest dostępny dla mieszkańców NYC powyżej 65 roku życia, jak również dla osób niepełnosprawnych, które nie mają innego sposobu, aby dostać się do miejsca szczepienia.

  • W celu skorzystania z usługi pogotowia ratunkowego ("ambulette service”), prosimy zadzwonić pod numer 516-812-9827.
  • W celu skorzystania z taksówki (w tym pojazdów przystosowanych dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich), prosimy zadzwonić pod numer 516-812-9827.

Jeśli masz mniej niż 18 lat, Twój rodzic lub opiekun musi zadzwonić i zarezerwować transport w Twoim imieniu.

Mieszkańcy NYC, którzy mają 75 lat lub więcej, są niepełnosprawni lub nie mogą opuścić domu, mogą zostać zaszczepieni w domu. Można również zarejestrować się na szczepienie w domu przez internet.

Wiele ośrodków szczepień jest dostępnych dla osób niepełnosprawnych. Na stronie NYC Vaccine Finder, ośrodki z ułatwionym dostępem dla osób niepełnosprawnych są oznaczone ikoną dostępności fizycznej obok adresu. Brak symbolu nie oznacza, że dany ośrodek nie posiada ułatwionego dostępu dla osób niepełnosprawnych, tylko że dane informacje nie są dostępne. Jeśli to możliwe, prosimy zadzwonić z wyprzedzeniem, w celu uzyskania powyższych informacji.

Uprzejmie prosimy o odwiedzenie strony urzędu burmistrza dla osób niepełnosprawnych w celu uzyskania odpowiedzi na często zadawane pytania społeczności osób niepełnosprawnych dotyczące dostępu do szczepień.

W przypadku pytań lub potrzeby uzyskania pomocy w zorganizowaniu transportu lub szczepień w domu, prosimy zadzwonić pod numer 877-829-4692.

Dostęp dla osób poniżej 18 roku życia

Na chwilę obecną, osoby w wieku 12–17 lat mogą otrzymać tylko szczepionkę firmy Pfizer. Mogą Państwo znaleźć ośrodek oferujący szczepionki Pfizer na stronie NYC COVID-19 Vaccine Finder. Proponujemy również skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia swojego dziecka, aby sprawdzić, czy on lub jego placówka oferuje szczepienia.

Rodzic lub opiekun musi wyrazić zgodę na szczepienie dziecka. Zgodę można wyrazić osobiście podczas szczepienia lub telefonicznie. Niektóre placówki, w tym wszystkie miejskie ośrodki, akceptują dowód wyrażenia zgody na piśmie.

Jeśli dziecko nie ma dokumentu udowadniającego jego wiek, rodzic lub opiekun może potwierdzić jego wiek w ośrodku szczepienia.

Uprzejmie prosimy upewnić się w danej placówce szczepień, czy przeprowadzane są szczepienia dzieci i jakie są procedury wyrażania na to zgody.

Testy diagnostyczne lub na przeciwciała nie są wymagane przed szczepieniem

Nie muszą Państwo wykonywać testu na zakażenie COVID-19 lub na przeciwciała COVID-19 przed szczepieniem.

Zaleca się wykonanie szczepienia u osób, które wcześniej chorowały na COVID-19, nawet jeśli mają dodatni wynik podczas testu na obecność przeciwciał. Możliwe jest ponowne zarażenie się COVID-19, a szczepienie może wzmocnić naturalną odporność.

Za szczepienie nie trzeba płacić i nie jest wymagany numer ubezpieczenia społecznego

Każdy może się zaszczepić bezpłatnie. Aby się zaszczepić, nie trzeba podawać numeru ubezpieczenia społecznego.

Nawet osoby nieposiadające ubezpieczenia zdrowotnego nie zostaną obciążone kosztami szczepienia. Osoby posiadające ubezpieczenie powinny mieć przy sobie kartę ubezpieczeniową. Osoba wykonująca szczepienie może obciążyć firmę ubezpieczeniową osoby zaszczepionej, jednak sama osoba otrzymująca szczepienie nie poniesie kosztów współpłatności ani innych opłat.

Jeśli ktoś próbuje obciążyć Państwa opłatą lub prosi o informacje dotyczące Państwa karty kredytowej lub numer ubezpieczenia społecznego, prawdopodobnie jest to oszustwo lub wyłudzanie pieniędzy i powinni się Państwo udać na szczepienie do innego ośrodka.

Oszustwa lub nadużycia dotyczące szczepień można zgłaszać przez Internet do prokuratora generalnego NYS (należy wybrać opcję „File a Complaint” (Złóż skargę)). Można również zadzwonić pod numer 833-829-7226 lub wysłać e-mail na adres stopvaxfraud@health.ny.gov.

Status imigracyjny nie ma znaczenia

Szczepionki przeciw COVID-19 są dostępne dla osób o dowolnym statusie imigracyjnym. W punkcie szczepień nie zostaną Państwo zapytani o status imigracyjny.

Zaszczepienie się nie wpłynie negatywnie na wniosek o wizę osoby zaszczepionej lub jej rodziny.

Dowód uprawniający do szczepienia

Przed zaszczepieniem należy wypełnić formularz dotyczący szczepień przeciw COVID-19 stanu Nowy Jork. Rodzic lub opiekun może pomóc osobie nieletniej wypełnić formularz.

Trzeba również okazać dokument, który stwierdza wiek danej osoby, taki jak prawo jazdy lub inny stanowy dowód osobisty, ważny paszport amerykański lub zagraniczny, akt urodzenia, akt małżeństwa, polisę ubezpieczenia na życie lub inny dokument z datą urodzenia. Jeśli osoba nieletnia nie ma takiego dokumentu, rodzic lub opiekun może potwierdzić jej wiek w ośrodku szczepienia.

Przygotowanie do szczepienia

Przed szczepieniem nie trzeba robić nic specjalnego. Prosimy o przełożenie wizyty, jeśli zdiagnozowano u Państwa COVID-19 w ciągu ostatnich 10 dni, jeżeli mają Państwo jakiekolwiek objawy COVID-19 lub jeśli byli Państwo narażeni na kontakt z COVID-19 w ciągu ostatnich 10 dni.

Należy pamiętać, aby w czasie wizyty mieć zasłonięty nos i usta i przynieść ze sobą:

  • Kartę ubezpieczeniową, jeśli się ją posiada
  • Dokument stwierdzający wiek (dowód osobisty lub inny dokument z datą urodzenia)
  • Potwierdzenie wizyty (jeśli umówili się Państwo na wizytę)
  • Wypełniony i podpisany formularz zgody osoby niepełnoletniej (dla osób poniżej 18 roku życia, które udają się na szczepienie bez rodzica lub opiekuna, jeśli ośrodek zezwala na pisemną zgodę)
  • Kartę szczepień (tylko w przypadku podania drugiej dawki)

Więcej informacji o akceptowanych dowodach tożsamości i innych wymaganiach dotyczących szczepień.

Sposób podania szczepionki

Szczepionki przeciw COVID-19 to szczepionki domięśniowe. Są podawane przez zastrzyk w ramię, podobnie jak większość innych szczepionek. Zarówno szczepionki firmy Pfizer, jak i Moderna wymagają podania dwóch dawek w odstępie kilku tygodni. Szczepionka Johnson & Johnson wymaga tylko jednej dawki.

Urząd miasta regularnie sprawdza ośrodki szczepień, aby zapewnić przestrzeganie wszystkich protokołów bezpieczeństwa i zdrowia. Błędy w podaniu szczepionki są rzadkie, ale mogą się zdarzyć. Według wytycznych CDC osoby, które otrzymują szczepionkę o zbyt dużym rozcieńczeniu, nie muszą ubiegać się o ponowne otrzymanie dawki szczepionki, jeśli jest rozcieńczona w objętości niejszej niż 4,0 ml. W celu uzyskania dodatkowych informacji, prosimy zadzwonić pod numer 311.

Wybór szczepionki

Wszystkie trzy szczepionki są bardzo bezpieczne i skuteczne w zapobieganiu ciężkim chorobom, hospitalizacji oraz śmierci. Zaszczepienie się jest najważniejsze.

Zarówno szczepionki firmy Pfizer, jak i Moderna wymagają podania dwóch dawek. Szczepionka Johnson & Johnson wymaga tylko jednej dawki. Wszystkie trzy szczepionki wywołują działania niepożądane o nasileniu łagodnym do umiarkowanego.

Trudno jest bezpośrednio porównać skuteczność szczepionek, ponieważ były one testowane w różnym czasie i w różnych miejscach. Testy szczepionki Johnson & Johnson przeprowadzono niedawno, kiedy występował wyższy poziom transmisji COVID-19 oraz w krajach, w których notowano wysoki procent niepokojących, nowych wariantów. Nawet w powyżej wymienionych okolicznościach szczepionka zapobiegała hospitalizacjom i zgonom.

Kluczowa różnica między szczepionkami polega na tym, że tylko szczepionka Pfizer jest obecnie dopuszczona dla osób w wieku od 12 do 17 lat. Szczepionki firm Moderna i Johnson & Johnson są dostępne dla osób w wieku 18 lat i starszych.

Kolejną różnicą jest sposób przechowywania i dystrybucji szczepionek. Szczepionka Johnson & Johnson jest bardziej stabilna i może być przechowywana w lodówce dłużej, co ułatwia transport i szczepienia osób, które z różnych powodów nie mogą dotrzeć na miejsce szczepienia.

Osoby otrzymujące szczepionkę Johnson & Johnson powinny zdawać sobie sprawę z niewielkiego ryzyka wystąpienia rzadkiego rodzaju zakrzepu krwi, charakteryzującego się niską ilością płytek krwi.

Obecnie większość miejsc szczepień ma tylko jeden rodzaj szczepionki. W zależności od miejsca szczepienia, mogą Państwo otrzymać różne szczepionki. Na tej stronie NYC Vaccine Finder wyświetlane są rodzaje szczepionek we wszystkich placówkach.

Podanie drugiej dawki

Szczepionki firm Pfizer i Moderna wymagają podania dwóch dawek. W przypadku obu dawek należy użyć tej samej szczepionki. Po otrzymaniu szczepionki Pfizer, druga dawka powinna zostać podana po 21 dniach. Po otrzymaniu szczepionki Moderna, druga dawka powinna zostać podana po 28 dniach. Jeśli nie mogą Państwo przyjąć drugiej dawki w określonych terminach, druga dawka powinna zostać podana najpóźniej po 42 dniach dni od przyjęcia pierwszej dawki. Drugiej dawki nie należy przyjmować wcześniej niż jest to zalecane.

W przypadku braku możliwości przyjęcia drugiej dawki w zalecanym odstępie czasu, należy przyjąć ją jak najszybciej po tym terminie. Drugą dawkę należy przyjąć bez względu na to, ile czasu upłynęło od przyjęcia pierwszej dawki. W razie przyjęcia drugiej dawki po zalecanym terminie, nadal potrzebne będą tylko dwie dawki.

Pierwszą i drugą dawkę należy przyjąć w tym samym miejscu.

Szczepionka Johnson & Johnson wymaga tylko jednej dawki.

Karta szczepienia

Po podaniu pierwszej dawki osoba zaszczepiona otrzyma kartę, na której będzie widnieć jej imię, nazwisko, data urodzenia, informacje o podanej szczepionce oraz miejscu i dacie jej otrzymania. Karta szczepień stanowi ważną dokumentację medyczną. Należy ją przechowywać w bezpiecznym miejscu i wykonać kserokopię lub zrobić zdjęcie na wypadek zgubienia.

Na drugie szczepienie należy przynieść ze sobą kartę potwierdzającą szczepienie. Jeśli zapomną Państwo przynieść kartę lub w przypadku jej zgubienia, osoba odpowiedzialna za szczepienia może sprawdzić Państwa imię i nazwisko w komputerze, aby zweryfikować pierwsze szczepienie.

W przypadku zgubienia karty zaświadczenie o szczepieniu można uzyskać w "Citywide Immunization Registry” (miejskim rejestrze szczepień). Rejestr zawiera dokumentację osób zaszczepionych w NYC oraz część dokumentacji mieszkańców NYC zaszczepionych poza miastem.

Osoby posiadające kartę IDNYC mogą uzyskać dostęp do własnej dokumentacji szczepienia (i dokumentacji swoich nieletnich dzieci) na stronie internetowej "My Vaccine Record” (Moja dokumentacja dotycząca szczepień.

Możliwe działania niepożądane

Większość osób zgłasza pewne działania niepożądane szczepionek, które zwykle wskazują na to, że organizm buduje ochronę. Częste działania niepożądane obejmują bolesność lub obrzęk ramienia, w które podano zastrzyk, bóle głowy, bóle ciała, zmęczenie i gorączka. W przypadku szczepionek firmy Pfizer i Moderna drugą dawkę należy przyjąć nawet, jeśli po pierwszym zastrzyku wystąpiły działania niepożądane, chyba że osoba wykonująca szczepienie zaleci inaczej.

Działania niepożądane:

  • Ich nasilenie jest zwykle łagodne do umiarkowanego
  • Zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych trzech dni po szczepieniu (najczęściej dzień po szczepieniu) i utrzymują się przez około jeden do dwóch dni od wystąpienia
  • Występują rzadziej u osób starszych;
  • Częściej występują po przyjęciu drugiej dawki szczepionek Pfizer lub Moderna niż po otrzymaniu pierwszej dawki

Szczepionka nie może spowodować zachorowania na COVID-19.

Łagodzenie działań niepożądanych

W celu złagodzenia bólu lub obrzęku w miejscu wstrzyknięcia należy przyłożyć czysty, chłodny, wilgotny okład i wykonywać ruchy lub ćwiczenia ramieniem. Uprzejmie prosimy o skontaktowanie się z pracownikiem służby zdrowia, jeśli występują działania niepożądane, które są niepokojące lub nie ustępują po kilku dniach albo jeśli zaczerwienienie lub bolesność w miejscu podania szczepionki nasila się po 24 godzinach.

Można również omówić z pracownikiem służby zdrowia zastosowanie leków dostępnych bez recepty, takich jak paracetamol (Tylenol) lub ibuprofen (Advil), aby złagodzić ból lub dyskomfort. Nie należy przyjmować tych leków przed szczepieniem w celu zapobiegania skutkom ubocznym, ponieważ nie wiadomo, w jaki sposób mogą one wpłynąć na skuteczność szczepionki.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych jest pomocne, ponieważ dzięki temu specjaliści ds. zdrowia publicznego mogą monitorować działanie szczepionki. Jest to szczególnie istotne w przypadku nowej szczepionki. Aby ukończyć kontrolę objawów zdrowotnych i zgłosić działania niepożądane, prosimy o zarejestrowanie się w aplikacji na smartfona V-safe od CDC po szczepieniu. Można je również zgłaszać online do CDC i systemu raportowania o poszczepiennych działaniach niepożądanych (VAERS) FDA lub dzwoniąc pod numer 800-822-7967.

Więcej informacji o powyżej wspomnianych i innych systemach monitorowania bezpieczeństwa.

Ryzyko zakrzepów krwi po szczepionce Johnson & Johnson

Istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia rzadkiego rodzaju zakrzepów krwi wśród osób z niskimi płytkami krwi (zakrzepowa plamica małopłytkowa) po podaniu szczepionki Johnson & Johnson. Ten rodzaj zakrzepu krwi po szczepieniu występuje częściej u kobiet w wieku poniżej 50 lat, ale występował zarówno u kobiet, jak i mężczyzn w wieku 64 lat i młodszych.

Przez pierwsze trzy tygodnie po otrzymaniu szczepionki Johnson & Johnson należy zwrócić szczególną uwagę na ewentualne objawy zakrzepu krwi, takie jak:

  • duszności;
  • ból w klatce piersiowej;
  • obrzęk nóg;
  • uporczywy bólu brzucha;
  • ciężki lub uporczywy ból głowy;
  • niewyraźne widzenie;
  • łatwe powstawanie siniaków;
  • małe, czerwone kropki pod skórą poza miejscem wstrzyknięcia.

Jeśli mają Państwo którykolwiek z tych objawów, prosimy o natychmiastowe udanie się do pobliskiego szpitala lub kontakt drogą telefoniczną pod numer 911. Należy poinformować lekarza o przyjęciu szczepionki Johnson & Johnson.

Ten rodzaj skrzepu krwi nie został stwierdzony jako skutek uboczny po szczepionkach Pfizer lub Moderna. Jeśli wolą Państwo nie otrzymywać szczepionki Johnson & Johnson, zachęcamy do wybrania szczepionek Pfizer lub Moderna.

Ciężkie reakcje alergiczne występują rzadko

Poważne reakcje alergiczne na szczepionki są rzadko spotykanym skutkiem ubocznym.

Każda osoba jest profilaktycznie obserwowana przez co najmniej 15 minut po otrzymaniu dawki. Osoby, u których w przeszłości wystąpiły ciężkie reakcje alergiczne (takie jak anafilaksja) z jakiegokolwiek powodu, są obserwowane przez 30 minut.

Poważne reakcje alergiczne zwykle zaczynają się w ciągu kilku minut do godziny od zastrzyku. Do objawów ciężkiej reakcji alergicznej należą: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy i gardła, przyspieszone bicie serca, dotkliwa wysypka na całym ciele, zawroty głowy i osłabienie.

W razie podejrzenia u siebie ciężkiej reakcji alergicznej należy zadzwonić pod numer 911 lub udać się do ajbliższego szpitala.


Po szczepieniu

Jaki jest okres działania szczepionki?

Zanim szczepionka zacznie działać, minie trochę czasu. Stwierdzono, że osoby są w pełni zaszczepione dwa tygodnie po drugiej dawce szczepionki Pfizer lub Moderna lub jednej dawce szczepionki Johnson & Johnson.

Szczepionki przeciw COVID-19 skutecznie zapobiegają ciężkiemu przebiegowi choroby, hospitalizacji i śmierci z powodu COVID-19. Większość osób, które są w pełni zaszczepione, nie zachoruje na COVID-19. Jednak żadna szczepionka nie jest w 100% skuteczna i jest możliwe, że niewielka liczba zaszczepionych osób zachoruje na COVID-19 pomimo szczepienia (zwanych również "przypadkami przełomowymi”).

Wyniki testu na COVID-19

Szczepionki nie spowodują uzyskania dodatniego wyniku w teście diagnostycznym (wirusowym) w kierunku COVID-19.

Nie zaleca się wykonywania testów na obecność przeciwciał po szczepieniu. Nie należy wykonywać testów na obecność przeciwciał w celu określenia poziomu odporności lub ochrony przed COVID-19, szczególnie po otrzymaniu przez daną osobą szczepionki przeciwko COVID-19. Obecnie dopuszczone do stosowania testy na obecność przeciwciał nie zostały ocenione pod kątem możliwości ich wykorzystania do określenia poziomu ochrony zapewnianej przez odpowiedź odpornościową na szczepienie przeciwko COVID-19. Ponadto, niektóre testy na obecność przeciwciał nie są przeznaczone do wykrywania rodzaju przeciwciał wytwarzanych w odpowiedzi na szczepionki, więc ujemny wynik testu nie oznacza, że szczepionka nie jest skuteczna. W naszych organizmach powstają także inne formy obrony po otrzymaniu szczepionek, w tym limfocyty T (specjalne krwinki białe, które zwalczają zakażenia), które nie są wykrywane przez testy na obecność przeciwciał.

Co można zrobić po zaszczepieniu

Po pełnym zaszczepieniu się można wykonywać większość czynności bez noszenia maseczki lub zachowywania dystansu społecznego.

Zalecamy dalsze zasłanianie ust i nosa podczas przebywania w pomieszczeniach do czasu, aż zaszczepi się więcej osób. Aktywność na świeżym powietrzu jest znacznie bezpieczniejsza bez zasłaniania ust i nosa. Zasłanianie ust i nosa jest nadal wymagane w szkołach, środkach transportu publicznego, placówkach opieki zdrowotnej i miejscach zamieszkania zbiorowego, takich jak domy opieki i schroniska dla bezdomnych, a także w każdym innym miejscu wyznaczonym przez firmę lub w danej lokalizacji. Usta i nos należy nadal zasłaniać w towarzystwie osób niezaszczepionych z grupy podwyższonego ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19.

Nie ma już obowiązku wykonywania testów na COVID-19, chyba że występują objawy COVID-19 lub test jest wymagany w pracy, szkole lub w przypadku konkretnej aktywności. Nie obowiązuje również obowiązek kwarantanny po kontakcie z osobą z COVID-19. W przypadku, gdy wystąpią objawy COVID-19, prosimy pamiętać o tym, żeby odizolować się i wykonać odpowiednie testy.

Nawet po zaszczepieniu należy nadal regularnie myć ręce i zostać w domu w przypadku zachorowania lub uzyskania dodatniego wyniku testu na COVID-19.

Więcej informacji o korzyściach wynikających z zaszczepienia się:

Ochrona danych medycznych i osobowych

Państwa dane osobowe są ściśle chronione. Nie są gromadzone ani udostępniane informacje o numerze ubezpieczenia społecznego ani o statusie imigracyjnym. Identyfikacja jest wymagana tylko w celu potwierdzenia wieku.

Podstawowe informacje o osobach szczepionych (takie jak imię i nazwisko, adres, numer telefonu, data urodzenia, data szczepienia i podana szczepionka) zostaną udostępnione Wydziałowi Zdrowia NYC zgodnie z wymogami prawa, obowiązują jednak surowe przepisy, które zapewniają poufność informacji.

Wydział Zdrowia NYC ma obowiązek przesłać dane o szczepieniach do CDC. CDC otrzymuje tylko informacje o dacie urodzenia, kodzie pocztowym, rasie, pochodzeniu etnicznym i płci zaszczepionych osób. Nie będziemy udostępniać żadnych innych danych osobowych, w tym imienia i nazwiska.


Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionek

Badania kliniczne

Bezpieczeństwo szczepionek dostępnych w Stanach Zjednoczonych zostało zatwierdzone badaniami klinicznymi. Badania obejmowały testowanie szczepionki na dziesiątkach tysięcy ochotników. Proces był ściśle monitorowany przez FDA (Agencja Żywności i Leków) inne organizacje.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa szczepionek:

  • FDA dokonała przeglądu planów i protokołów badań klinicznych, aby upewnić się, że procedury spełniają najwyższe wymagania naukowe i etyczne.

  • Badania kliniczne były ściśle monitorowane przez komisje ds. monitorowania bezpieczeństwa danych złożone między innymi z zewnętrznych ekspertów (personel medyczny, etycy, statystycy, rzecznicy pacjentów).

  • Naukowcy i specjaliści medyczni z FDA ocenili wszystkie dostępne informacje, aby zdecydować, czy szczepionki powinny otrzymać pozwolenie na użycie

Dalsze monitorowanie bezpieczeństwa

Istnieje wiele systemów monitorowania bezpieczeństwa, żeby upewnić się, że wszelkie potencjalne problemy z bezpieczeństwem szczepionek zostaną szybko zidentyfikowane i zbadane. Obejmują one między innymi:

  • VAERS. Pracownicy opieki zdrowotnej są zobowiązani do zgłaszania poważnych sytuacji zaistniałych po szczepieniu (takich jak anafilaksja, hospitalizacja i zgon) do krajowego systemu zgłaszania niepożądanych zdarzeń poszczepiennych (VAERS), zarządzanego przez CDC i FDA. Można również samodzielnie zgłaszać działania niepożądane lub inne reakcje do VAERS przez Internet lub dzwoniąc pod numer 800-822-7967.

  • v-safe CDC stworzyło również aplikację na smartfony o nazwie v-safe, której można używać w celu zgłoszenia jakichkolwiek niepożądanych objawów po szczepieniu przeciwko COVID-19. Aplikacja pomaga CDC śledzić skutki uboczne, aby dowiedzieć się więcej o ich częstotliwości i dotkliwości.

  • "Vaccine Safety Datalink” (Łącze danych o bezpieczeństwie szczepień). Program jest oparty na współpracy dziewięciu organizacji opieki zdrowotnej i biura ds. bezpieczeństwa szczepień CDC. Organizacje opieki zdrowotnej udostępniają elektroniczne dane zdrowotne dotyczące podanych szczepionek i zdiagnozowanych dolegliwości.

  • System skuteczności i bezpieczeństwa Sentinel Biologics. FDA używa tego systemu do aktywnego poszukiwania oznak problemów związanych z bezpieczeństwem, wykorzystując bazy danych z wnioskami o zwrot kosztów opieki zdrowotnej i elektronicznymi kartami zdrowia z kilku dużych systemów opieki zdrowotnej. Ten system może być również używany do dogłębnej analizy, jeśli pojawią się jakiekolwiek obserwacje z innych systemów monitorowania.

Należy zauważyć, że nie wszystkie zgłoszenia objawów niepożądanych oznaczają, że problem faktycznie istnieje. Na przykład zgłoszenie do VAERS dotyczące stanu zdrowia nie oznacza, że dolegliwości zostału spowodowane przez szczepionkę. Zgłoszenie ma celu ostrzec ekspertów ds. bezpieczeństwa szczepionek przed potencjalnymi przypadkami, które mogą wymagać zbadania. Same informacje z VAERS nie stanowią dowodu tego, że dolegliwość zdrowotna została spowodowana przez szczepionkę. CDC bada poważne zgłoszenia, a także porównuje wskaźniki zgłoszeń do VAERS ze wskaźnikami tych samych zgłoszeń zdrowotnych w całej populacji. Niektóre zgłoszenia do VAERS mogą być prawdziwymi reakcjami na szczepienia, a inne mogą być przypadkowymi niepożądanymi problemami zdrowotnymi niezwiązanymi ze szczepieniem.

Na przykład, jeśli ktoś zjada jabłko, a następnie przechodzi przez ulicę i zostaje potrącony przez samochód, nie oznacza to, że jabłko spowodowało, że został potrącony przez samochód. To samo dotyczy zgonów lub problemów zdrowotnych, które występują u osób, które zostały zaszczepione – aby stwierdzić, czy szczepionka spowodowała śmierć lub problemy zdrowotne, wymagane są dodatkowe informacje. Dlatego należy analizować zgłoszenia, aby sprawdzić, czy istnieje związek ze szczepionką.

Długoterminowe bezpieczeństwo

Możliwe niepożądane objawy po szczepieniu występują zwykle w ciągu kilku dni lub tygodni po zaszczepieniu. W oparciu o dowody z innych szczepionek, które były stosowane od dziesięcioleci, reakcje zwykle pojawiają się w ciągu dwóch miesięcy od zaszczepienia. Po upływie tego czasu wystąpienie reakcji jest mało prawdopodobne.

Obserwacja osób uczestniczących w badaniach klinicznych nad szczepionkami wciąż trwa, od ponad dwóch miesięcy. Ponadto, odkąd szczepionki Pfizer i Moderna zaczęły być stosowane w połowie grudnia 2020 r., od ponad dwóch miesięcy miliony ludzi otrzymały szczepionki (przy czym liczba szczepień wciąż rośnie). Szczepionka Johnson & Johnson zaczęła być stosowana pod koniec lutego i nadal będziemy monitorować dane dotyczące zastosowania szczepionki w całej populacji. Nie zidentyfikowano żadnych długoterminowych skutków.

Skuteczność

Wszystkie trzy szczepionki są wyjątkowo bezpieczne i skuteczne we wszystkich grupach płci, wieku, rasy i pochodzenia etnicznego objętych badaniami klinicznymi.

Nie można porównywać skuteczności trzech zatwierdzonych szczepionek, ponieważ badania nad każdą szczepionką były oddzielne i różniły się czasem i miejscem. Wszystkie trzy szczepionki zostały również przetestowane pod kątem różnych krążących wariantów oraz w warunkach o różnym poziomie zakażenia COVID-19.

Płodność

Osoby, które obecnie próbują zajść w ciążę lub mają takie plany w niedalekiej przyszłości, powinny zostać zaszczepione. Obecnie nie ma dowodów na to, że szczepionki powodują problemy z płodnością u kobiet lub mężczyzn.

W Internecie rozprzestrzeniły się mylące informacje, a twierdzenia o niepłodności wiążą się z niedokładnym zrozumieniem nauki. Szczepionki COVID-19 — podobnie jak wiele innych szczepionek — mają na celu nauczyć nasz organizm jak stworzyć przeciwciała do walki z wirusem. Obawy o niepłodność opierają się na błędnym przekonaniu, że przeciwciała powstałe po zakażeniu lub szczepieniu COVID-19 zaatakują białko w łożysku. Jednak białka wirusa wywołującego COVID-19 i białko w łożysku bardzo się od siebie różnią, a nasz układ odpornościowy jest na tyle sprytny, by je rozróżnić. Obecnie nie ma dowodów na to, że przeciwciała będą powodowały jakiekolwiek problemy w ciąży, w tym dotyczące rozwoju łożyska.

Szczepionka nie może wywołać zachorowania na COVID-19

Żadna z zatwierdzonych szczepionek nie zawiera wirusa wywołującego COVID-19. Szczepionki nie mogą spowodować zachorowania na COVID-19.


Składniki szczepionki i sposób ich działania

Jak działają szczepionki firmy Pfizer i Moderna

Zarówno szczepionki Pfizer, jak i Moderna są szczepionkami opartymi na technologii informacyjnego RNA (mRNA). mRNA to cząsteczka zawierająca schemat tworzenia białek. Są to pierwsze szczepionki mRNA, które uzyskały pozwolenie na użycie, jednak technologia ta jest badana od ponad 30 lat.

Szczepionki mRNA działają w następujący sposób:

  1. Cząsteczki mRNA dostają się do organizmu wraz z instrukcjami, jak wytwarzać białko wchodzące w skład wirusa wywołującego COVID-19.

  2. Wytwarzane białka pobudzają organizm do wytwarzania przeciwciał (specjalnych białek walczących z określoną infekcją) i innych mechanizmów obronnych.

  3. Następnie mRNA jest rozkładane i niszczone przez organizm.

  4. Jeśli zaszczepiona osoba zostanie narażona na COVID-19, organizm będzie w stanie rozpoznać wirusa i wytworzyć przeciwciała oraz inne mechanizmy obronne do walki z wirusem.

Krótko mówiąc, mRNA przypomina wiadomość e-mail, która jest wysyłana do organizmu razem z instrukcjami, jak rozpoznać i zniszczyć wirusa. Organizm wykorzystuje te instrukcje, a następnie całkowicie usuwa wiadomość e-mail.

mRNA nie oddziałuje ani nie zmienia DNA osoby szczepionej.

Jak działa szczepionka Johnson & Johnson

Szczepionka Johnson & Johnson/Janssen jest szczepionką z wektorem adenowirusowym. Firma Johnson & Johnson prowadziła badania nad szczepionkami z wektorem adenowirusowym na inne infekcje od kilkudziesięciu lat, w tym nad wyprodukowaną przez tę firmę szczepionką na wirusa Ebola, która jest już w użyciu.

Szczepionka Johnson & Johnson działa podobnie do szczepionek Pfizer i Moderna mRNA, mimo że korzysta z innego rodzaju nośnika do dostarczenia instrukcji w celu wywołania reakcji odpornościowej. Aby opracować szczepionkę Johnson & Johnson, naukowcy pobrali gen z wirusa, który powoduje COVID-19 i umieścili ten gen w adenowirusie. Adenowirus użyty w tej szczepionce powoduje przeziębienie, ale wirus został zmodyfikowany tak, że nie może się rozmnażać u ludzi ani powodować infekcji.

Szczepionka Johnson & Johnson działa w następujący sposób:

  1. Kiedy szczepionka trafia do organizmu, adenowirus przenosi gen z koronawirusa do ludzkich komórek, które następnie wytwarzają jedynie białko COVID-19, ale nie samego wirusa.

  2. Wytwarzane białka pobudzają organizm do produkcji przeciwciał (specjalnych białek walczących z określoną infekcją) i innych mechanizmów obronnych.

  3. Organizm zaszczepionej osoby będzie w stanie rozpoznać COVID-19 w przypadku narażania na wirusa, w skutek czego system odpornościowy zostanie uaktywniony, żeby zwalczyć zagrożenie.

Składniki szczepionek Pfizer i Moderna

Szczepionki Pfizer i Moderna zawierają następujące rodzaje składników:

  • Lipidy: Lipidy to cząsteczki tłuszczu, które nie rozpuszczają się w wodzie. Otaczają mRNA, chroniąc je, aby nie uległy rozkładowi przed dostaniem się do komórek. Przykładem lipidu zawartego w szczepionce jest glikol polietylenowy.

  • Sole, kwas octowy i aminy: Wszystkie składniki służą do ochrony komórek poprzez utrzymywanie pH (poziomu kwasowości) szczepionki na poziomie zbliżonym do fizjologicznego pH organizmu. Szczepionka firmy Pfizer zawiera cztery rodzaje soli, w tym sól kuchenną. Szczepionka firmy Moderna zawiera kwas octowy (rodzaj kwasu występującego w occie), jeden rodzaj soli i dwa związki organiczne pochodzące z amoniaku zwane aminami.

  • Cukier: Cukier pomaga w zapobieganiu sklejaniu się lipidów lub przyklejaniu się do ścianek fiolki ze szczepionką.

Szczepionki nie zawierają:

  • Antybiotyków
  • Produktów krwiopochodnych
  • DNA
  • Tkanki pochodzącej od płodów ani komórek ludzkich
  • Żelatyny
  • Glutenu
  • Rtęci
  • Mikrochipów
  • Wieprzowiny ani innych produktów pochodzenia zwierzęcego
  • Wirusa wywołującego COVID-19

Pełna lista składników szczepionki firmy Pfizer (PDF) i szczepionki firmy Moderna (PDF)

Składniki szczepionki Johnson & Johnson

Szczepionka Johnson & Johnson zawiera następujące rodzaje składników:

  • Stabilizatory: Sole, alkohol, polisorbat 80 i kwas solny.
  • Produkty uboczne Aminokwasy

Szczepionki nie zawierają:

  • Antybiotyków
  • Produktów krwiopochodnych
  • Tkanki pochodzącej od płodów ani komórek ludzkich
  • Żelatyny
  • Glutenu
  • Rtęci
  • Mikrochipów
  • Wieprzowiny ani innych produktów pochodzenia zwierzęcego
  • Wirusa wywołującego COVID-19

Pełna lista składników szczepionki firmy Johnson & Johnson.

Jak długo działają szczepionki

Nie wiemy jeszcze, jak długo szczepionki będą chronić ludzi przed COVID-19, ale z biegiem czasu dowiadujemy się coraz więcej. Wstępne badania wskazują, że ochrona przed szczepionkami Pfizer i Moderna trwa co najmniej 6 miesięcy. Więcej informacji na temat skuteczności obu szczepionek oraz szczepionki Johnson & Johnson będzie dostępne jeszcze w tym roku.

Nie wiemy jeszcze, czy będzie potrzeba odnawiać szczepienia corocznie, jak w przypadku szczepionki przeciw grypie, czy też potrzebny będzie dodatkowy zastrzyk lub dawka przypominająca, tak jak w przypadku szczepionki przeciw tężcowi. Na chwilę obecną prowadzone są badania mające na celu sprawdzenie skuteczności dodatkowych dawek.

Wpływ na przenoszenie choroby

Szczepionki zmniejszają ryzyko zarażenia się i rozprzestrzeniania wirusa COVID-19.

Odporność zbiorowiskowa

Odporność zbiorowiskowa występuje wtedy, gdy wystarczająca liczba osób w populacji nabędzie odporność (ochronę) przeciwko chorobie zakaźnej i dzięki temu dalsze rozprzestrzenianie choroby jest mało prawdopodobne. W rezultacie nawet osoby niezaszczepione są narażone na infekcje w zdecydowanie mniejszym stopniu. Odsetek populacji, która musi zostać uodporniona, aby osiągnąć odporność zbiorowiskową, jest różny dla różnych chorób.

W przypadku COVID-19 specjaliści nie wiedzą jeszcze, jaki odsetek populacji musiałby zostać zaszczepiony, aby uzyskać odporność zbiorowiskową. Jednak zaszczepienie dużej liczby osób zmniejszy liczbę zachorowań i wynikających z nich hospitalizacji oraz zgonów spowodowanych wirusem COVID-19.

Nowe warianty/szczepy wirusa

Z czasem wirus mutuje (zmienia się) i pojawiają się nowe warianty. Do tej pory zidentyfikowano kilka wariantów wirusa wywołującego COVID-19. Niektóre z tych wariantów rozprzestrzeniają się łatwiej i szybciej niż inne i mogą powodować poważniejsze zachorowania. W rezultacie, może zwiększyć się liczba zachorowań na COVID-19, hospitalizacji i zgonów. Obecność tych wariantów sprawia, że szczepienie jest jeszcze ważniejsze.

Szczepionki mają chronić przed wariantami wykrytymi do tej pory, choć ich ochrona może nie być tak silna w przypadku niektórych wariantów. Naukowcy pracują, aby dowiedzieć się więcej o tych wariantach i ich wpływie na skuteczność szczepionki, a także opracować potencjalne dawki przypominające szczepionki, aby nadal chronić przed nowymi wariantami.


Historia zachorowań i względy kliniczne

Alergie

Większość alergii nie stanowi problemu przy szczepieniu przeciw COVID-19. Osoby, u których wystąpiły reakcje alergiczne niezwiązane ze szczepionkami lub lekami do wstrzykiwań - takie jak alergie pokarmowe, na antybiotyki lub inne leki przyjmowane doustnie, sierść zwierząt domowych, jad, roztocza, pyłki, pleśń, dym papierosowy lub lateks - lub u których w rodzinie występowały reakcje alergiczne, mogą się zaszczepić.

W przypadku wystąpienia w przeszłości poważnej reakcji alergicznej (takiej jak anafilaksja) na dowolny czynnik, należy poinformować o tym osobę wykonującą szczepienie, aby mogła dokładniej monitorować stan pacjenta.

Przy podejmowaniu decyzji o szczepieniu należy wziąć pod uwagę następującą historię reakcji alergicznych:

  • Jeśli pracownik służby zdrowia zdiagnozuje u Państwa ciężką reakcję alergiczną (taką jak anafilaksja) lub natychmiastową reakcję o dowolnym nasileniu na jakikolwiek składnik szczepionki COVID-19 (w tym glikol polietylenowy lub polisorbat) lub, w przypadku szczepionek Pfizer i Moderna, po otrzymaniu pierwszego zastrzyku przeciw COVID-19 nie należy przyjmować tej szczepionki ani drugiej dawki. Pracownik służby zdrowia może skierować Państwa do specjalisty od alergii i immunologii, aby zapewnić dodatkową opiekę lub poradę oraz sprawdzić, czy mogą Państwo otrzymać inny rodzaj szczepionki przeciw COVID-19.

  • Jeśli kiedykolwiek wcześniej wystąpiła u Państwa reakcja alergiczna na inną szczepionkę lub na roztwór do wstrzykiwań, uprzejmie prosimy o skontaktowanie się ze swoim lekarzem, aby ustalić, czy mogą Państwo otrzymać szczepionkę przeciw COVID-19.

Osoby chorujące obecnie na COVID-19

Jeśli niedawno uzyskali Państwo pozytywny wynik testu na COVID-19 lub jeśli mają Państwo objawy COVID-19, należy wstrzymać się od szczepienia aż do wyzdrowienia i zakończenia samoizolacji, aby nie narażać na zakażenie innych osób w punkcie szczepienia.

Oznacza to, że nie należy się szczepić do czasu spełnienia wszystkich następujących warunków:

  • Upłynęło co najmniej 10 dni od pojawienia się objawów (lub, jeśli objawy nie wystąpiły, 10 dni od daty wykonania testu).
  • Przez ostatnie 24 godziny nie wystąpiła gorączka bez stosowania leków przeciwgorączkowych.
  • Jeśli objawy występowały, ogólne samopoczucie uległo poprawie.

Można się zaszczepić po zakończeniu izolacji.

Jeśli zachorują Państwo na COVID-19 między pierwszą a drugą dawką szczepionki Pfizer lub Moderna, druga dawka powinna zostać podana dopiero zakończeniu okresu izolacji. Ważne jest, aby otrzymać drugą dawkę, nawet jeśli wcześniej byli Państwo chorzy na COVID-19.

Osoby, które przeszły COVID-19

Na COVID-19 można zachorować kilka razy. W związku z tym, nawet osoby, które chorowały już na COVID-19, powinny się zaszczepić. Ponadto, szczepionka może również wzmocnić ochronę, którą już wytworzył organizm.

Nie ma dowodów na to, że wcześniejsze zachorowanie na COVID-19 spowoduje nieoczekiwaną reakcję na szczepionki.

Leczenie przy zastosowaniu przeciwciał monoklonalnych

Leczenie przy zastosowaniu przeciwciał monoklonalnych jest rodzajem leczenia przepisany przez lekarza osobom, u których wynik testu na COVID-19 był pozytywny.

W przypadku tego rodzaju leczenia należy odczekać 90 dni po jego zakończeniu, aby się zaszczepić.

Jeżeli pomimo zaszczepienia zachorowali Państwo na COVID-19, nadal mogą Państwo otrzymać skierowanie na leczenie przy stosowaniu przeciwciał monoklonalnych, jeśli spełniają Państwo określone warunki.

Co zrobić po kontakcie z osobą chorą na COVID-19

Osoby, które miały ostatnio bliski kontakt z osobą chorą na COVID-19 (w odległości 6 stóp/2 metrów przez co najmniej 10 minut w ciągu 24 godzin), powinny poczekać z zaszczepieniem do momentu zakończenia 10-dniowej kwarantanny licząc dni od dnia ostatniego narażenia.

Jeśli mieli Państwo kontakt z osobą chorą na COVID-19 między pierwszą a drugą dawką szczepionki Pfizer lub Moderna, nadal powinni Państwo otrzymać drugą dawkę. Uprzejmie prosimy o przełożenie terminu otrzymania drugiej dawki, jeśli są Państwo na kwarantannie. Po upływie tego czasu, należy przyjąć drugą dawkę tak szybko, jak to możliwe.

Inne szczepienia

Szczepienie na COVID-19 może odbywać się przed, po lub w tym samym czasie co każde inne szczepienie.

Każdy powinien otrzymać zarówno szczepionkę przeciw grypie (przed lub w trakcie sezonu grypowego), jak i szczepionkę COVID-19.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią mogą zdecydować się na szczepienie.

Istnieje niewiele danych na temat bezpieczeństwa szczepionek przeciw COVID-19 u kobiet w ciąży, ponieważ nie brały udziału w badaniach klinicznych, z wyjątkiem kilku, które były w ciąży i o tym nie wiedziały lub zaszły w ciążę po badaniach. Jednak w oparciu o aktualną wiedzę eksperci uważają, że zatwierdzone szczepionki raczej nie stanowią zagrożenia dla kobiety w ciąży, ani dla płodu. Dane o ciężarnych kobietach, które otrzymały szczepionkę przeciw COVID-19, są gromadzone przez CDC za pomocą aplikacji v-safe. Wstępne dane nie wykazują zagrożenia dla ciężarnej kobiety ani dla płodu.

Wczesne dane od osób karmiących piersią, które otrzymały szczepionki przeciw COVID-19, pokazują, że wytwarzane przez nie przeciwciała mogą przenikać do mleka matki. Potrzebne są dodatkowe badania, aby dowiedzieć się, czy przeciwciała mogą zapewnić pewien poziom ochrony dzieci przed wirusem.

Według komitetu doradczego CDC ds. praktyk szczepień, z wyjątkiem szczepionek przeciwko ospie i żółtej febrze, szczepionki podawane w okresie laktacji nie wpływają na bezpieczeństwo karmienia piersią dla matki lub dziecka.

Kobiety starające się o zajście w ciążę mogą się zaszczepić i po szczepieniu nie muszą unikać zajścia w ciążę.

W przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią zaleca się przedyskutowanie szczepienia ze swoim lekarzem. Nie wymagana jest jednak zgoda lekarza, aby się zaszczepić.

Mammografia

W przypadku kobiet, które mają badanie mammograficzne w niedługim czasie po szczepieniu przeciw COVID-19, zalecamy skontaktowanie się z lekarzem, żeby dowiedzieć się jak długo należy czekać na badanie mammograficzne po szczepieniu.

Szczepionka przeciw COVID-19 może powodować obrzęk węzłów chłonnych pod pachami w pobliżu miejsca wstrzyknięcia. Obrzęk wskazuje na to, że ciało buduje ochronę przed COVID-19, ale może spowodować fałszywe odczyty na mammografii. Niektórzy eksperci zalecają wykonanie mammografii przed szczepieniem lub odłożenie badania przesiewowego na termin od czterech do sześciu tygodni po otrzymaniu szczepionki.

Choroba autoimmunologiczna/obniżona odporność i choroby współwystępujące

Osoby cierpiące na chorobę ("Osoby cierpiące na chorobę autoimmunologiczną") autoimmunologiczną lub z obniżoną odpornością (np. z powodu leczenia raka lub innych leków) mogą zdecydować się na szczepienie. Jednak osoby z obniżoną odpornością nie brały udziału w badaniach klinicznych, nie są więc dostępne dane na temat bezpieczeństwa lub skuteczności szczepionek w tej grupie.

Porażenie Bella

Spośród dziesiątek tysięcy osób, które otrzymały jedną z dwóch szczepionek podczas badań klinicznych, u kilku doszło do porażenia Bella (paraliż twarzy). Częstotliwość występowania porażenia Bella obserwowana podczas badań klinicznych nie była wyższa niż oczekiwana w populacji ogólnej.

Osoby, u których wystąpiło porażenie Bella mogą się zaszczepić. Osoby, które przeszły porażenie Bella i mają pytania dotyczące szczepienia powinny porozmawiać ze swoim lekarzem.

Inne schorzenia oraz leki

Kilka schorzeń zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych objawów u osób zakażonych COVID-19, dlatego zaszczepienie się na COVID-19 jest szczególnie ważne. Pomimo tego, że wielu uczestników badań klinicznych cierpiało na różne choroby, szczepionka okazała się w ich przypadku bezpieczna i skuteczna. Osoby z jakimikolwiek schorzeniami mogą się zaszczepić, o ile nie mają reakcji alergicznych na szczepionkę na COVID-19 lub jej składniki.

Ponadto osoby otrzymujące szczepienie przeciwko COVID-19 nie muszą przerywać przyjmowania jakichkolwiek leków na receptę.

Osoby mające wątpliwości dotyczące choroby współistniejącej lub z obniżoną odpornością powinny porozmawiać o szczepieniu ze swoim lekarzem.


Opracowanie szczepionki i pozwolenie na jej użycie

Tworzenie i testowanie

Szczepionki przeciw COVID-19 przeszły te same etapy opracowywania, co inne szczepionki: zostały opracowane i przetestowane w laboratorium, a następnie przeszły badania kliniczne ściśle monitorowane przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA).

Badania kliniczne polegają na testowaniu szczepionki u ludzi w celu sprawdzenia, czy jest ona bezpieczna i skuteczna. Każda ze szczepionek przeciw COVID-19 została przetestowana na dziesiątkach tysięcy osób o różnej płci, wieku, rasie i pochodzeniu etnicznym, które zgłosiły się na ochotnika do udziału w badaniach klinicznych.

Harmonogram produkcji

Rozwój szczepionek COVID-19 wymagał bezprecedensowej ilości zasobów w celu jak najszybszego udostępnienia szczepionki. Wydano miliardy dolarów, a setki naukowców z całego świata nieprzerwanie pracowało nad opracowaniem szczepionek. Naukowcy korzystali z wieloletnich badań nad innymiszczepionkami, w tym nad szczepionkami przeciwko innym koronawirusom.

Rząd federalny zapewnił specjalne fundusze, aby umożliwić opracowanie, testowanie i produkcję szczepionek w tym samym czasie. Pozwoliło to firmom na rozpoczęcie produkcji szczepionek jeszcze przed dopuszczeniem ich do użytku. Rząd federalny, stanowe i lokalne wydziały zdrowia oraz usługodawcy opieki zdrowotnej od miesięcy pracowali nad planami przechowywania, dystrybucji, dostaw szczepionki i innymi elementami logistyki. Celem było dostarczenie i podanie szczepionek niezwłocznie po dopuszczeniu ich do użytku.

Pozwolenie na użycie w sytuacji wyjątkowej

W nagłej sytuacji FDA może zezwolić na stosowanie szczepionek (i innych metod leczenia) poprzez wydanie pozwolenia na użycie w sytuacji wyjątkowej (Emergency Use Authorization, EUA). Wszystkie trzy szczepionki (Pfizer, Moderna i Johnson & Johnson) uzyskały powyższe pozwolenie.

Wszystkie szczepionki, którym przyznano EUA, muszą przejść takie same badania kliniczne, jak wszystkie inne szczepionki. FDA może przyznać EUA tylko wtedy, gdy dowody zdecydowanie świadczą o tym, że korzyści wynikające ze szczepienia przewyższają ryzyko dla pacjentów.

FDA oczekuje również, że producenci, których szczepionki przeciw COVID-19 otrzymały pozwolenie w ramach EUA, będą kontynuować badania kliniczne w celu uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa i skuteczności oraz ubiegać się o zatwierdzenie na dopuszczenie do obrotu (rejestrację szczepionki). Firma Pfizer złożyła wniosek o licencję na stosowanie szczepionki u osób w wieku 16 lat i starszych. Moderna i Johnson & Johnson, które stały się dostępne później, wciąż zbierają dodatkowe dane.


Dodatkowe informacje